Heb de CD met de prachtige García Lorca tekst niet meer terug gevonden. Helaas. Jullie houden hem tegoed, als ik hem terug vind of weer koop.
Voor deze week heb ik gekozen voor een Weil-tekst. Anne-Floor heeft ook al eens een tekst van een Weil-song voor Didi gebruikt, een tekst van Bertold Brecht. Deze tekst is van Howard Dietz en is geschreven in 1942. Het lied gaat niet over tijd, maar door de tijd had ik eerst helemaal door waar het lied over ging. Tot ik bij de Grote Geschiedenis Quiz de vraag kreeg wat Hitlers echte achternaam was. Ik heb toen vanwege de herkenning op Schickelgruber geklikt, zonder dat ik bewust wist waar ik het woord van herkende. Het antwoord was goed en toen ik het nummer weer hoorde vielen alle stukje op hun plaats. De grote vraag die bij het lezen van de tekst blijft door mijn hoofd blijft spelen is in hoeverre in 1942 in Amerika al bekend was wat Hitler allemaal uitvroot in Europa.
Schickelgruber
In a hamlet in the Tyrol
An old lady is not virile,
She is languishing and heavy is her heart.
For she thinks about her baby
Who, had he be christened Abie,
Maybe might have never played the monster’s part.
If het son had only married,
If her lust had not miscarried,
Who can say for certain what might not have been.
In her sombre weeds of sorrow
Sh is hopeful some tomorrow
Will undo the passion that produced a sin.
Schickelgruber! Schickelgruber!
You were born a child of shame.
You have always been an bastard,
Even though you changed your name.
Came the headlines, then the breadlines,
As your will to power grew.
Schickelgruber! Schickelgruber!
What a pretty howdydo!
Though a mother, I can smother
Mother love at thought of you!
In his youth his one obsession,
Was to practice a profession,
And he dabbled with the palette and the paint.
But the art he couldn’t master,
So he went from paint to plaster
And today he calls hinself a plaster saint.
Is he good or evil fairy?
All his pals have now grown wary.
That is, those of them who didn’t rate the purge.
And the scent will ever linger,
How he gave his friends the finger
Just to gratify and culminate an urge.
Schickelgruber! Schickelgruber!
Once the dew was on the rose.
Where you’ll end up in the windup,
Schickelgruber, Heaven knows.
Ever ruthless, ever truthless.
When te judgment day is due.
Repercussions from the Russians,
Schickelgruber, say ou’re through.
Ev’ry village that you pillage
In revenge will turn to you!
Mieke on November 15, 2004
Geweldige tekst en ook een mooi verhaal hoe je Schickelgruber herkende. En leuk dat je alsnog meedeed aan DiDi en nog op tijd ook want je kunt t/m vandaag een gedicht plaatsen voor het thema van vorige week dinsdag.
OT: leuk initiatief van de WebWitches.
hans on November 15, 2004
Heel goed Annemiek. Je bijdrage voor ‘Tijd’ was heel toepasselijk voor het thema ‘net op tijd’
Anne-Floor on November 15, 2004
Schickelgruber! Ik kende hem al en was dan ook blij dat ik het lied meteen doorhad. Een geniaal lied, mijns inziens!
henriette on November 16, 2004
Zijn de ‘dichters op dinsdag’ trouwens lid van http://www.engage.nu/mailman/listinfo/coster-l
Krijg je iedere dag een klassiek Nederlands gedicht in je postvak. Ik heb dat al een jaar of twee en ik krijg er tot nu toe geen spam van.
Annemiek on November 20, 2004
@ Henriette: goeie tip! Bedankt!