Ik heb tijdens mijn studententijd in een studentenhuis gewoond met vijf meiden. We aten samen en we hadden allemaal koken als hobby, dat was dus een goede combinatie. Toen één van de dames op stage naar verwegistan ging, kwam er een eerste jaars in onderhuur, Hanny. Hanny vond studeren maar wat stoer en ze vond dat ze erg slim was. Ze moest eigenlijk vooral heel veel leren. Hanny had van huis uit niet echt een liefde voor eten meegekregen en koken was niet iets wat natuurlijk kwam. De zoutpot vond ze moeilijk te vinden en van kruiden had ze eigenlijk nooit gehoord. Een andere vervelende eigenschap was dat ze eerst dingen vroeg en pas dan zelf na dacht, eigenlijk liet ze dat laatste het liefst achterwege.
Als avondeten zou Hanny een keer kool maken. De kool werd in stukjes gesneden, en in heel erg veel water gaar gekookt. Waarschijnlijk was hier nog wel enige hulp bij geboden door één van de huisgenoten.
“Nee, je moet de kool eerst in stukken snijden”
“In ruim water koken.”
“Heb je aan het zout gedacht?”
Die laatste was overigens standaard als ze kookte.
Toen de kooktijd om was, werd de pan met water en al op tafel gezet.
“Hanny, zou je niet afgieten?”
“Afgieten? Wat is dat?”
“Het water weghalen, zodat je de kool zonder water op tafel kunt zetten.”
“Oh, hoe moet dat?”
“Een vergiet is handig”
Je voelt hem misschien al komen: de kool werd in de vergiet opgediend.
Aan het eind van de onderhuurperiode begonnen de irritaties groter te worden. Hanny had bedacht dat ze een appeltaart ging bakken. Het was denk ik tentamenperiode, want iedereen zat op z’n kamer, waarschijnlijk om te leren, alle deuren stonden open.
Elke vijf minuten kwam er een vraag uit de keuken. Toen het deeg en de vulling klaar waren rees er een nieuw probleem.
“Waar moet de appeltaart in?”
iemand vanuit een kamer: “In een springvorm”
Ik geloof dat de springvorm aangewezen moest worden. Na wat gerommel met de springvorm kwam de volgende vraag: “Hoe werkt een springvorm?”
Erg adremme huisgenoot: “Tja, daar sta je dan met je VWO exact”.
Uit alle kamers klonk ingehouden gelach.
Ik geef toe, alle vooroordelen over vrouwenhuishoudens heb ik hier waarschijnlijk mee bevestigd. Van Hanny hebben we nooit meer wat gehoord.
Anne-Floor on April 19, 2005
Hahaha!
Daar sta je dan met je VWO-exact! Taal naar mijn hart!
ellen on April 19, 2005
Zou ze door die toestanden nu béter of nòg slechter zijn gaan koken? Ik ben eigenlijk erg benieuwd naar haar verhaal van die tijd; wie weet had ze volcontinu een kermisachtig gevoel – van de ene verbazing in de andere. Misschien teert ze nu nòg op jullie.
jan on April 19, 2005
Ooit heeft een collega van mij een heel studentenhuis van de wisse dood gered toen hij een nieuwkomer er op wees dat je groenten toch echt niet kunt koken door ze in hun eigen afgesloten blik op een hoog vuur te zetten.
Wmijn on April 19, 2005
Ook leuk: mannelijke huisgenoot krijgen die denkt dat je kunt afwassen door zachtjes met de borstel over het bord te aaien en het dan met macaroni en al in het afdruiprek te zetten… Zijn kookkunsten zijn me niet bij gebleven, zal dus wel niet zoveel geweest zijn
Vraag ik me wel af, was die appeltaart nou lekker of niet?
henriette on April 20, 2005
Wij hebben weleens een stagiair gehad, die moest een kool snijden. Ik gaf hem een hele witte kool. Zijn ogen werden groot als schoteltjes. Zoiets had hij nog nooooit gezien. Moest je echt uitleggen, eerst doormidden snijden en dan in reepjes.
WebWitch on April 20, 2005
En ineens wist je het ….. je wordt conducteur
Mieke on April 20, 2005
Zo ik ben er weer. Mijn eenzame opsluiting is voorbij. Leuk verhaal Annemiek! In mijn studententijd heb ik ook de meest wilde varianten van koken meegemaakt. Misschien is dat nog wel een keer een logje waard.
Jacco Löwer on April 20, 2005
Haha, das dezelfde van ‘…..zo nu gaan we Wageningen onveilig maken…’ Yeah right..
Ook leuk, huisgenoot die moet afwassen vanwege niet gekookt hebben. Begint ie met de niet uit-/afgespoelde knoflookpers in het verse afwaswater…..
Foefer on April 20, 2005
* heeft na alle bovenstaande reacties niks overtuigends lolligs toe te voegen – en durft na persoonlijk huishouddebacle van gisteravond bovendien niet meer wijs te doen over andermans geblunder *