Vroeger, toen oma nog leefde en nog goed ter been was, haalde ze altijd bonbons voor de hele familie bij Rudolf Vermeulen in Waalre. Voor elk gezin was er met Sinterklaas een doos met chocolade. Voor iedereen drie chocoladeletters en voor het hele gezin een doos bonbons. En de Rudolf Vermeulen bonbons zijn bij ons legendarisch.
En niet alleen bij gezin. Vorig jaar vierde mijn tante haar verjaardag, en ze wilde vooral dat we kwamen, we hoefden geen kadootjes mee te nemen, we moesten komen. Uiteraard was ik langs ons Rudolf gereden en had een doos bonbons gehaald.
Toen ik de doos wilde overhandigen riep ze: “Oh, maar ik had toch gezegd dat je geen…” terwijl ze het riep keek ze naar beneden, naar de doos die we beiden vast hadden. Ze herkende het logo en de doos wisselde van eigenaar: “maar hier zijn we natuurlijk wel erg blij mee!”, en dat in één vloeiende zin…
Mijn oma is anderhalf jaar geleden overleden en vorig jaar heb ik voor ons gezin een omadoos gemaakt, met chocoladeletters en voor ieder “gezin” een doos bonbons. Ook deze actie was weer een groot succes.
Toen ik gisteravond bij mijn ouders was hadden we het over het Sinterklaasdilemma: doen we het wel, doen we het niet, wanneer doen we het, hoe regelen we het etcetera. De stemming was om het dit jaar weer te vieren, omdat het wel erg leuk is nu mijn zus kinderen heeft die nog geloven. Na het doorspreken van de grote lijnen, de details en de (on-)mogelijkheden, liet mijn moeder doorschemeren dat het wel erg gewaardeerd werd als ik voor Sinterklaas naar Eindhoven zou gaan. Bijvoorbeeld om naar de kapper tegaan, of om mijn oud-collega’s op te zoeken, maar vooral om even langs Waalre te rijden en een omadoos te maken.
petra on October 14, 2005
Rij maar even iets om dan…
Mieke on October 14, 2005
En zo is je oma er nog steeds gewoon bij. Wat een leuke gewoontes zijn dat! Ik vind het trouwens heel erg jammer dat bij ons in de familie de Sinterklaasvieringen ondertussen niet meer gemeenschappelijk zijn. Dus zo lang je de kans hebt: doen!
Life on October 14, 2005
Leuke he die herinneringen en de warmte die bepaalde dingen oproepen…
Maaike on October 15, 2005
Dat ziet er té goed uit!
Foefer on October 15, 2005
Warme herinneringen aan Waalre, in dit verband…
Thomas on October 15, 2005
Ik geloof graag dat Rudolph Vermeulen heerlijke bonbons maakt, waarschijnlijk de beste in Nederland als ik je verhaal goed interpreteer…. maar… als ik terug naar mijn roots ga (Belgie), zijn er een aantal chocolatiers die je ook een keer moet proberen. Zo’n bonbons heb ik in NL nog niet gevonden, maar dan ben ik eerlijk gezegd ook nog nooit bij Rudolph Vermeulen in Waalre geweest
blommetjemac on October 16, 2005
Ik vind de bonbon’s van de Boulanger nóg lekkerder. En je kunt daar in Waalre bij Vemeulen ook een workshop zelf bonbon’s maken doen. Misschien ook een keertje leuk?
wies on October 16, 2005
ohw, dat moet je niet doen hoor, die superlekkere bonbons op je weblog. ik wil dan gelijk: hebben, eten, smullen.
OnsAg on October 20, 2005
Doen natuurlijk!!!! Tip: Ga dan eerst naar Rudolf en daarna breng je een bezoekje aan je oud-collega’s, inclusief doos natuurlijk