Ik had The Lord of the Rings nog nooit gezien en ik had ook nooit het gevoel dat ik iets gemist had. Maar vriend F. was erg enthousiast over de films en ik moest de DVDs dus echt van hem lenen en bekijken. Deze week heb ik ze alle drie bekeken en ik ben niet onverdeeld enthousiast.
Ik houd niet erg van Iers-achtige muziek. Zo nu en dan een deuntje of bandje met een leuke fiddle vind ik prima, maar drie uur violen en een weeige fluit gaat me echt te ver. Het verhaal vond ik aardig. Het deed me denken aan de spannende boeken die ik in mijn jeugd las. Nergens was het verhaal bijzonder of echt spannend, dat vond ik jammer. Ik houd best van geweld in films, maar alle veldslagen die hier in zaten vond ik te veel en te dom. Ik werd een beetje moe van het eindeloze vechten van mensen en mensachtigen tegen monsters. De vechtscenes waren ook niet mooi of afwisselend in beeld gebracht, het was gewoon lomp inhakken op lelijkerds.
En net als de meeste symfonieen vond ik de films gewoon te lang. Er werd te weinig verteld in drie uur, het was zo nu en dan wel spannend, maar het sentiment sloeg vaak net door naar goedkoop sentiment.
Dit betekent overigens niet dat het een heel erg zware zit was, ik heb wel alle drie de films helemaal gekeken. Ik zie wel dat het mooie films zijn, die met veel liefde gemaakt zijn. Ik heb erg genoten van de landschappen, die zijn werkelijk prachtig. En alle monsters en wezens zijn heel mooi gemaakt. Maar ik was er gewoon niet van onder de indruk. Ik kan me voorstellen dat de films indrukwekkender zijn als je ze in de bios ziet, maar ik geloof dat ze me dan nog niet echt geboeid hadden.
Ik heb de films in ieder geval gezien, en daar ben ik blij om. Op naar een volgend DVD/film-avontuur.