Op de een of andere manier hebben mijn laatste woningen altijd in de buurt van garages en kerken gelegen. Het balkon van mijn studentenhuis keek uit op een Renaultgarage en een APK-garage met allemaal tweedehandsauto’s. Elke zondag kwamen er gezinnetjes tweedehandsauto’s kijken, kennelijk is dat een leuk uitje voor de zondag. Mijn eerste flatje lag tussen een Nissanstation en een zwaar gereformeerde kerk. De kerk was echt van het zware soort. Elke zondagochtend om 9.45 was er klokgebeier en dan kwamen de hoedjes, rokken en pakken aangelopen. Wat met de auto kwam, kwam in dikke Audi’s. Als je voor de dienst of na de dienst probeerde de parkeerplaats van het appartementencomplex wilde verlaten, dan kon je dat vergeten. De Nissan-garage zorgde ‘s avonds en ‘s nachts voor helder blauwe sfeerverlichting in mijn keuken en woonkamer. Verder had ik niet zo veel last van de kerk of de garage. Nu woon ik in een sfeervol jaren zeventig/tachtig wijkje, met kronkelstraten en woonerven. Ik woon aan het begin van de wijk, en naast mijn hofje ligt een kerk. Zonder klokken, gelukkig. Deze kerk is een stuk evangelischer en blijer dan ‘mijn’ vorige kerk. In de zomer organiseren ze een bijbelweek, met allemaal gewone kinderen en pubers en op zondag zijn er meerdere diensten van verschillende kerkgenootschappen. Erg oecomenisch.
Op zondagmiddag, zo rond deze tijd, zit er een Afrikaanse groep in. Ze zingen en hebben een band. En op een mooie zonnige zondag als deze zetten ze de ramen open, en ik ook. Ze zingen niet zuiver en de band is niet erg strak, maar het is wel leuk op de achtergrond. Net zo lekker en vertrouwd als het geluid van twee scholen aan de andere kant van mijn huis.
Het is grappig dat ik me woonplekken herinner aan geluiden. Toen ik zes of zeven was, woonden we ook tegenover een school, met de zelfde geluiden. En toen ik op de middelbare school zat, woonden we vlak bij het spoor. ‘s Avonds reden de afvaltreinen langs onze wijk naar de vuilstort in Wijster. Het waren eindeloos lange goederen treinen waarop het heerlijk in slaap vallen was.
-
-
4 Comments to “Kerk en garage”
Leave a Reply





Anne-Lise on August 7, 2006
Ik begin dat geloof ik te krijgen met voetbalstadions. En die treinen hè. Vroeger in mijn ouderlijk huis, kon ik ‘s nachts de treinen horen. En de eerste avond hier, hoorde ik ze ook. Dat maakte dat ik me nog meer thuis voelde.
Petra on August 7, 2006
Het gebeier van mijn overburen doet mij meer denken aan vakanties in het buitenland.
Virginie on August 7, 2006
Wanneer ik ‘s nachts mijn raam open he staan, hoor ik ook de lange goederentreinen rustig voorbij komen. Inderdaad een erg rustgevend geluid van een afstandje.
Jacco Löwer on August 8, 2006
Dat met die treinen he, kedeng….kedeng… woehoehoe kededeng… Daar zit een hit in weet je…!