In augustus at ik bij mijn buren. Ze hadden een discussie over de hoeveelheid ruimte en licht die de papyrus innam. De uitkomst was dat ik de helft van de papyrus mee nam om bij mij in huis te zetten. Tot groot plezien van Mingus. Mingus (hartje) papyrus, alleen papyrus (geen hartje) Mingus. De buurvrouw had gevraagd of ik de papyrus in de vensterbank wilde zetten, zodat ze kon zien hoe hij het deed. Op dag één lag de papyrus op de grond, kapotte pot en een paar liter water over het laminaat. De papyrus verhuisde dus naar de grond. Elke ochtend lag de papyrus ontworteld naast de pot en elke ochtend zette ik hem weer in de pot, maar Mingus had een doel.
Les 1: kom niet tussen Mingus en zijn doel.
Helaas had ik die les toen nog niet geleerd. Maar twee van de vijf papyrussprieten waren geknakt, dus die heb ik er maar afgeknipt. De resterende sprieten bond ik aan een zware lamp, in de hoop ooit de gelukkige bezitter te zijn van een echte papyrusplant. De twee afgeknipte sprieten werden hét speeltje. Overal, maar dan ook overal sleepte hij ze mee naartoe: naar de etensbakjes, op de bank, ik vond ze zelfs terug op mijn hoofdkussen. Meestal ging Ming lijdzaam achter het sprietje zitten om op gezette tijden een iel “mrauw” te laten horen. Dat betekent zoiets als “Spelen! Nu!”. Zodra ik de spriet ter hand nam, dan begonnen zijn ogen te flikkeren en kwam de tijger in hem los.
De sprieten zijn twee weken speelgoed geweest, toen waren ze op. Om verder vandalisme te voorkomen, kocht ik een muis aan een hengel, een vis aan een elastiekje en een muis met een dikke platte staart in de kleuren van de regenboog. Dat werkte. Tot eergisteren. Toen zag ik meneer aan het werk. Met een verbeten bekkie trok hij net zo lang aan een spriet tot de hele plant los van de lamp getrokken was en uit de pot kwam. Toen hij één spriet los had, was hij tevreden. Tenminste… Ik werkte thuis vandaag en hoorde de hele dag “Spelen! Nu!”, waar in huis ik ook was.






Anne-Lise on January 9, 2007
De payrusplant van mijn moeder was vroeger ook nooit veilig voor onze toenmalige kat. Daarom wist ik al dat katten en papyrusplanten niet samen gaan. Maar ondertussen weet ik dat geen enkele sprietenplant samengaat met katten.
Hansje on January 10, 2007
Ik heb sinds kort alleen nog maar twee nepplanten. Die laten zemet rust. Tot nu toe althans – met katten weet je het nooit!
Marmein on January 10, 2007
Sinds ik een kat heb, heb ik geen papyrus meer in huis. Ik verloor ook steeds de strijd.
Neneh on January 10, 2007
Daarom heb ik geen planten……. en geen katten
Petra on January 11, 2007
Les 2: Toegeven, altijd toegeven aan wat Mingus wil!