«
  • 16th March 2007 - By Annemiek

    Internet is leuk, en google is geniaal. Zo kun je erachter komen wat mensen die je al heel lang niet gezien hebt doen en kan het soms zijn dat mensen je al kennen zonder dat je elkaar ooit tegengekomen bent.
    Zo googlede ik ooit mijn eerste vriendje K. Vroeger, toen K. mijn vriendje was, drumde hij. Zijn drumstel stond op zijn kamer en in de bassdrum lag een deken. Eén van de katten vond dat eem erg lekker slaapplekje en als K. doorhad dat de kat daar lag, dan moest hij natuurlijk even een stukje drummen. Een paar jaar geleden vond ik K. terug via google, en die goochemerd had een kat op de scanner gelegd en het plaatje gepubliceerd op één of andere webpagina. Sommige mensen veranderen gewoon niet.
    Ik heb altijd de illusie dat mijn weblog onvindbaar is voor bekenden, omdat mijn achternaam niet op mijn log voorkomt. Maar nu ben ik toch door een ghost from the past gevonden. Op zich niet verwonderlijk, want als je me echt kent zoek je op annemiek en chocoladetaart of annemiek en bas.

    Toen collega B. hier net begonnen was, zaten we wat te praten over vorige klussen en opdrachtgevers. We bleken ooit op dezelfde klus gesolliciteerd te hebben en B. had de baan gekregen. Ik vertelde over Eindhoven en Zwolle en opeens ging er een lichtje bij B. branden. Ze had ooit een log gevolgd van iemand die in Wageningen woonde en van baan veranderd was van Eindhoven naar Zwolle. Er zijn wel heel veel loggers, maar deze info is toch wel erg specifiek, dus B. bleek mij al wel te kennen, ik haar alleen nog niet.

  • 2 Comments to “Vinden, gevonden worden, kennen en herkennen”

    • Virginie on March 16, 2007

      Wat niet is, kon nog komen dus :-) Lijkt me wel een beetje vreemd, om een vreemde tegen te komen die jou, al dan niet onder pseudoniem, wel al kent…

    • Hansje on March 17, 2007

      Grappig! Zo hoorde ik ooit van een vriendin van me dat haar collega mij kende. Althans, ze had ooit een logje van mij gelezen over de kattenopvang waar een vriendin van haar werkte.
      Zo kan de wereld ineens héél klein lijken, hè?

    Leave a Reply

    *