Vorig jaar heb ik het vak Management van Creativiteit en Innovatie gehad. Bij dat vak hebben we ook eens goed bij ons zelf stilgestaan en gekeken wanneer je zelf je meest creatieve momenten hebt. Bij mij was dat duidelijk: onder douche. Mijn ex-collega P. zei als ik ‘s ochtends haar kamer in kwam vaak al: “Oh, oh, je hebt toch niet onder de douche gestaan?”, omdat ze wist dat ik dan weer ergens over nagedacht had. Sinds ik naar het station fiets merk ik dat fietsen ook goed is voor de creativiteit. Er flitst van alles door mijn hoofd en eigenlijk moet ik in de trein gewoon gaan zorgen dat ik dat allemaal ga noteren. Een leerpuntje voor mezelf.
Toen ik gisteren naar het station wilde vertrekken miezerde het. Maar ik ben geen mietje, dus ik trok mijn plastic paarse lakjas, douwde mijn handtas in mijn roze Kitsch Kitchen fietstas en stapte op de fiets. Na tien minuten begon ik te denken dat het goed van me was dat ik gewoon was gaan fietsen ondanks de regen. Na 12 minuten hield ik mezelf voor dat fietsen door de regen gewoon een combinatie van douchen en fietsen was, dus dat ik een waanzinnige creatieve boost zou gaan krijgen. Na 14 minuten kwam ik er achter dat de plastic paarse lakjas niet zo waterdicht was als ik dacht. Die ritjes van 5 tot 10 minuten stedelijke miezer waren natuurlijk niet te vergelijken met 14 minuten bosregen. Na 16 minuten vroeg ik me af wanneer die creatieve boost zou komen. Na 18 minuten probeerde ik mezelf nog steeds te overtuigen van het feit dat het goed was dat ik ging fietsen, alle rationele redenering was ik daarbij inmiddels kwijt. Na 20 minuten vond ik het vooral nat en koud en werd ik helemaal gestoord van al dat water dat in mijn ogen waaide.
En toen moest ik nog 10 minuten. Uiteindelijk miste ik de trein weer op een minuut (grrr), heb toen maar de tips uit mijn vorige treinlogje gecombineerd en een vijfretourenkaart gekocht met korting en een ongedateerd enkeltje voor de volle prijs. Een goede tip, want de volgende trein (die van twee voor negen), bleek een vertraging van 10 minuten te hebben. Het hebben van een kortingskaartje maakte het 40 minuten wachten een beetje goed.
De terugreis was nog natter. Het miezerde niet, het regende niet, het plensde en halverwege schoot mijn zadel los. Totaal verzopen kwam ik in Wageningen aan, maar ik had in ieder geval niet geprobeerd om mezelf met creativiteit in de maling te nemen.
-
-
6 Comments to “Creatieve zelfverlakking”
Leave a Reply





Aderyn on May 8, 2007
Dan is het zó fijn om thuis te komen, thuiszijnkleren aan te doen, een kop thee/koffie/soep te maken, kaarsjes aan te doen en op de bank te kruipen met een goed boek/film/muziekje!
Annelieke on May 8, 2007
Misschien had je die ideale combi van de 5-retourkaart en het ongestempelde volle-prijs kaartje niet bedacht, als je niet op de fiets in had gezeten in de regen… (leuke fietstas trouwens!!)
Virginie on May 8, 2007
Door de regen naar huis fietsen is heerlijk, de frisse regen gewoon over je heen laten vallen, rustig op je gemakje doorfietsen en uit volle borst een of ander debiel liedje gaan zingen en dan thuis inderdaad heerlijk onder een warme douche en dan droge kleren…
Maar door de regen op de heenweg, en dan als een verzopen kat aankomen op je werk, dat is verschrikkelijk!
Anneliese on May 9, 2007
2 in 1, geweldig, (ik ben zelf met de auto naar het werk gegaan gisteren) dapper hoor!
Als het weer regent mag je gerust met de auto naar het station hoor
BarTee on May 9, 2007
Bikkel! Dapper hoor, ik had de bus genomen. Zo’n mietje ben ik dan ook wel weer
Petra on May 17, 2007
Arme jij, volgende keer met de bus? (En foei, je mag niet met kortingkaartjes in een trein met vertraging stappen, of je moet heel goed met conducteurs kunnen omgaan…)