• 14th October 2007 - By Annemiek

    Hoewel de totale reis naar Sevilla (inclusief shoppen in Kleve) ongeveer zeven uur duurde, waren mijn poezekaters dolblij me weer te zien. Die ochtend waren de bakjes nog dubbelgevuld, zodat de buren pas de volgende dag hoefden te komen, maar toch werd er gemauwd en gedraaid tot er brokjes in de bakjes zaten. Het merkwaardige was dat deze twee anti-schootkatten, binnen een uur allebei bij me op schoot hadden gezeten en ook niet meer van mijn zijde weken. Normaal kijken ze en als ik in de woonkamer zit, gaan zij gezellig in de keuken liggen en andersom.
    Helemaal verbaasd door zoveel liefde en affectie besloot ik mijn ouders te bellen.

    • “Zeg, het was toch vanmiddag dat ik naar Sevilla zou vliegen?”
    • “Ja, dat klopt”
    • “En het was ook vanmiddag dat ik jullie belde dat de vlucht geannuleerd was?”
    • “Ja, ook dat klopt, hoezo dan?”
    • “Ik ben zo bang dat ik wat dagen mis, dat die gewoon verdwenen zijn. Mijn katten doen net alsof ze me dagen niet gezien hebben.”

    Ook de nacht werd al knuffelend doorgebracht en toen moesten ze me toch echt even missen, want ik ben voor het weekend even naar mijn ouders gevlucht. Ik ben benieuwd wat ze me aan doen als ik zometeen na meer dan 36 uur weer thuis kom.

  • 4 Comments to “Liefde en affectie”

    • Rosalie on October 15, 2007

      Ben ik potdomme ook een paar dagen in logquarantaine mis ik weer een heel verhaal! Balen van je vakantie, man! :-(

    • Virginie on October 17, 2007

      Een terugkomst bij je katten na 3 dagen, amai. Be prepared to be loved to death…

    • Victor on October 18, 2007

      Ja ik ben vrijdag in 3B.

    • Henriette on October 21, 2007

      Honden zijn ook dolblij als je terug komt.

    Leave a Reply

    *