Het is lekker om in een stad te zijn waar je geen toerist bent. Mijn eerste dag heb ik vooral rondgelopen en allemaal herinneringen opgehaald. Ik ging naar het Museo de Bellas Artes. In het jaar dat ik hier woonde was dat gesloten in verband met een grote renovatie. Het museum geeft een overzicht van de, vooral religieuze, kunst van ongeveer de 15e eeuw tot de 20e eeuw uit de regio. Niet helemaal mijn ding (vooral dat religieuze), maar een erg mooi gebouw met een aantal patio’s. Er was een speciale tentoonstelling van El Greco en dat was een grote verrassing voor me. El Greco overleed in 1614 maar gunde zich een vrijheid in zijn manier van schilderen, vooral de serie van 12 apostelen is prachtig.
Ik loop hier ook zo vetrouwd rond dat me al drie keer de weg gevraagd is. En elke keer kwam ik er prima uit. Taalkundig is het een uitdagende reis. Ik vertrok al een vanaf een Duits vliegveld, maar met een Ierse luchtvaartmaatschappij (met Nederlandse piloten). Hier spreek ik vooral Spaans, maar ik ben voor mijn studie een aantal engelstalige boeken aan het lezen. Tijdens de lunch deelde ik een tafeltje met een stel uit Berlijn dat grote taalproblemen had. Ik heb dus voor hun vertaald en een beleefde babbeltje met ze gemaakt. Het nadeel als je zo van talen wisselt, is dat geen een taal er meer vloeibaar uit komt. Bovendien ga je twijfelen over woorden. Een kaart (van de stad) is in het Engels een map, in het Spaans een plano (toch?), maar welk woord moet ik nou verbasteren om een fatsoenlijk Duits woord te maken?
Tot op heden heb ik weinig foto’s gemaakt, waarom weet ik niet. Misschien omdat ik me geen toerist voel en niet overal verbaasd over ben. Hieronder een foto van mijn favoriete pleintje hier om de hoek: de Plaza San Lorenzo met, als grote verrassing, de kerk van San Lorenzo.

En tot slot een standaard toeristenfoto: de kathedraal met de Giralda (de toren is gebouwd door de Moren) vanaf het Alcazar.