De laatste tijd heb ik het gevoel dat ik verdwaald ben in mijn eigen leven. Dat is niet zo dramatisch, maar het is wel bijzonder. Er zijn wat van die dingen die me doen denken aan de Annemiek die ik vroeger was. Het is natuurlijk de vraag of die dingen echt bewust op je pad komen of dat je er toevallig op dat moment ontvankelijk voor bent. Om te beginnen was ik in Sevilla en volgens mij was ik toen ik in Sevilla woonde (ooit als bijna puber-af) heel anders dan ik ooit in Nederland geweest ben. Zonder zorgen en met veel idealen. Zij schreef een logje over studie- en carrierekeuze waar ik heel veel in herken, en iemand die ik eigenlijk (nog?) niet eens zo heel goed ken, suggereerde dat muziek maken in plaats van eten als emotionele bliksemafleider misschien een goede vervanger zou zijn. Vroeger, toen ik nog geen ongelimiteerde toegang tot eten had, deed ik dat inderdaad ook. Ik vind het echt een supersuggestie en ik hoop dat dat gaat lukken.
Om wat meer op zoek te gaan naar mezelf, ben ik begonnen in “Seven habits of highly effective people” van Stephen Covey. Ik begon er heel enthousiast in en ik schreef in het werkboek, maar halverwege gooide ik het weg. Een paar uur later realiseerde ik me, dat als ik het weggooide, het waarschijnlijk iets raakte, en dus ging ik weer verder.
En zo zoek en frobel ik verder. En de muziek die daar gaat bij past zijn weer de oude vertrouwde tango’s, dus heb ik er maar weer eens een vertaald. Enneh, nee, de tekst heeft geen overeenkomst met mijn staat van zijn. Met mij komt het allemaal helemaal goed, en ondanks mijn cynische inborst zal het nooit zo erg worden als in deze tekst. Bij het zoeken naar wat ‘lunfardo’-woorden (slang uit Buenos Aires), kwam ik op deze Belgische site met heel veel tangoteksten. Uiteindelijk wilde ik natuurlijk toch mijn eigen vertaling maken, maar deze site heeft wel allemaal geweldige geluidsfragmenten. Ik ken dit nummer van dezelfde CD als waar het nummer Bailemos. Even terugklikken is de moeite waard, ik heb daar ook een geluidsfragment toegevoegd.
| Los cuarenta Muziek : Roberto Grela |
Zijn gal spuwen Tekst : Francisco Gorrindo |
| Con el pucho de la vida apretado entre los labios, la mirada turbia y fria, un poco lento al andar, doblo la esquina del barrio y curda ya de recuerdos, como volcando un veneno, esto se le oyo acusar: |
Met de peuk des levens tussen de lippen, de blik troebel en koud, het lopen wat slepend, kwam hij de hoek van de van de wijk om, reeds beneveld door herinneringen alsof hij gif spuwde hoorde je hem beschuldigen: |
| Vieja calle de mi barrio donde he dado el primer paso, vuelvo a vos, gastado el mazo en inútil barajar con una llaga en el pecho con mi sueño hecho pedazos. Que se rompió en un abrazo que me diera la verdad. |
Oude straat in mijn wijk, Waar ik mijn eerste stappen heb gezet, Naar jou keer ik terug, volledig afgeleefd door zinloos gedoe met een zweer in mijn borst en mijn droom in duigen. Die brak in een omarming die me de waarheid vertelde. |
| Aprendí todo lo malo, aprendí todo lo bueno, sé del beso que se compra, sé del beso que se da, del amigo que es amigo, siempre y cuando le convenga, y sé que con mucha plata uno vale mucho mas. |
Ik leerde al het slechte, ik leerde al het goede ik weet van de kus die je koopt, ik weet van de kus die je geeft, van de vriend die vriend is, voor altijd en wanneer het uitkomt, en ik weet dat je met veel geld veel meer waard bent. |
| Aprendí que en esta vida hay que llorar si otros lloran y si la murga se rie uno se debe reir; no pensar ni equivocado, para que, si igual se vive… Y, ademas, corres el riesgo de que te bauticen gil. |
Ik leerde dat in dit leven, je moet huilen als anderen huilen en als de meute lacht, dan moet je lachen; Niet denken, dan ook geen vergissing en waarom, als je hetzelfde leeft. En bovendien loop je het risico dat ze je voor gek verslijten. |
| La vez que quise ser bueno en la cara se me rieron, cuando grité una injusticia la fuerza me hizo callar; la experiencia fue mi amante, el desengaño mi amigo… Toda carta tiene contra y toda contra se da. |
De keer dat ik goed wilde doen lachten ze me uit in mijn gezicht, toen ik schreeuwde om een onrecht, legde de macht me het zwijgen op; de ervaring was mijn geliefde, de teleurstelling mijn vriend… Elke zet heeft zijn tegenzet, En elke tegenzet, die komt |
| Hoy no creo ni en mi mismo, todo es grupo, todo es falso, y aquel, el que esta más alto es igual a los demas… Por eso no ha de extrañarte si alguna noche borracho, me vieras pasar del brazo con quien no debo pasar. |
Vandaag geloof ik nog niet eens in mezelf, alles is gelogen alles is nep, en hij die hoger staat is gelijk aan de rest… Daarom moet het je niet verbazen, als je me een dronken nacht arm in arm ziet lopen met iemand met wie ik dat niet zou moeten doen. |
Aukje on March 3, 2008
Verdwaald in je eigen leven is een mooie uitdrukking. En wie verdwaalt, zal vinden, ook hetgeen waar hij niet naar op zoek was.
Annemiek on March 3, 2008
@ Aukje: dank je voor deze visie, zo had ik het zelf nog niet bekeken!