In Arnhem is alles anders. Gisteravond besloten we naar een concert van Roby Lakatos in Musis Sacrum in Arnhem te gaan. De afgelopen paar jaar heeft Arnhem continue open gelegen, dus elke keer dat je in de stad was, lagen de wegen anders. Inmiddels is het allemaal geloof ik wel definitief, de plekken waar de wegen liggen en hoe je daar overheen mag rijden. Maar toch blijft het raar. Anders. Vanuit Oosterbeek wilde ik naar de Musisgarage dus ik dacht over het Willemsplein richting het Velperplein te rijden. Bij-rijdster A. meldde verbaasd dat ze daar nog nooit gereden had. Met recht, want voor we het Willemsplein over waren, maakte de weg een U-bocht die ons weer terugstuurde naar Oosterbeek. Vervolgens nam ik de gewone parkeerroute, ging over de Berenkuil langs Musis, over het Velperplein. A. dacht dat ik al naar rechts moest, maar die fout had ik zelf gelukkig al een keer gemaakt. Je moet doorrijden tot je op de Jansbuitensingel bent en Musis al niet meer in je achteruit kijkspiegel ziet. Dan opeens is er een afslag naar links, waar je, wederom met een U-bocht, een tunnel induikt. Ook weer ver voor je bij Musis in de buurt komt. Buitengewoon verwarrend, maar uiteindelijk is het gelukt en waren we ongeveer op tijd in Musis.
Maar ook Musis was anders. We liepen door de ingang naar de kassa om de gereserveerde kaartjes af te halen. Met een diepe zucht keek de vrouw achter de kassa ons aan, kaartjes afhalen moest niet bij de kassa van Musis, maar bij de dagkassa in het restaurant. Terwijl we naar het restaurant liepen, kwamen we erachter dat we niet veel contant geld bij ons hadden, dus wilden we de kaartjes pinnen. Ik dacht slim te zijn en wilde gelijk een uitrijkaart voor de parkeergarage. Maar, nee, dat kon niet, daarvoor moesten we terug naar de kassa van Musis.
Arnhem, het blijft een bijzondere stad.