Ik heb een vriendinnetje van ongeveer 18 maanden. Ze komt hier regelmatig eten en het allerleukste van hier komen vindt ze de poezen. Correctie de kat. Kater numero uno ligt altijd onder het bed als er mensen langskomen, dus die heeft ze nog nooit gezien. Kater numero dos raakt ligt in paniek als hij de schone jonge dame ziet, maar als ik hem stevig vast houd, dan kan ze hem heel voorzichtig aaien. “Aai”, roept ze dan, “aai”. Meestal kiest Murphy een plekje hoog op de trap, zodat ze er niet bij kan. Maar haar aandacht is dan wel bij de kat: “Mauw” en ze wijst naarboven. En dat mauw, dat heeft me aan het denken gezet. Want Mingus die zegt eigenlijk helemaal geen mauw. Ik voel me heel schuldig, maar ik realiseerde me dat ik eigenlijk nooit goed naar hem geluisterd had. Vandaag kwam hij naast me zitten en hij keek me eens diep in de ogen en zei: “Mevrouw…. mevrouw”.
“Ach meneer” was daarop mijn antwoord.
“Mevrouw”
Dit is een logje in het kader van Katten in weblogsdag.
R van InR on March 29, 2008
Oeps, twee katers.
)
Onze poezen vluchten ook altijd als er bezoek komt.
(Dat proberen we dus zoveel mogelijk te weren
Captain Corsaire on March 30, 2008
Onze kater heeft jaren op de bovenverdieping gewoond. Hij kwam nooit beneden, want: bang voor de hond. Eigenlijk bang voor alles en iedereen. Tot opeens de knop om ging. Nu is hij bang voor niets en niemand en komt alleen nog boven voor een bezoek aan de bak. Het kan verkeren!
Cyriel on March 31, 2008
Hmmm, katten zijn toch eigenlijk brutale dieren? Toch netjes dat ‘ie mevrouw zegt!
Annemiek on April 4, 2008
@ Captain Corsaire: goed om te horen dat er hoop is. Ik heb nu beide katten hier in de woonkamer naast me liggen. Heerlijk….