Jaloers was ik bijna toen ik erachter kwam dat het Deense dressuurteam een prinses in zijn gelederen had. Ik uitte mijn jaloezie op het musical-olympisch-forum en toen was iemand zo slim om te melden dat wij over twintig jaar een compleet dressuurteam van prinsessen hebben. Daarna zag ik ons aller WimLex ergens op tv een lans breken voor de Olympische Spelen in Nederland. Bovendien was zijn antwoord “paardensport” op de vraag van een van de jeugdjournaalkoters over de sport waaraan hij graag meegedaan had op de Olympische Spelen. Tja, dan krijg je, zeg maar, een situatie van 1 + 1 + 1 = 2028.
Sowieso vindt op dat musical-olympisch-forum een hoogstaande sportdiscussie plaats. We zijn natuurlijk allemaal heel erg voor Nederland, maar door de poule zijn er ook wat andere voorkeuren. Zo was ik erg blij dat mijn discusest (de mijne, want ik was een van de weinigen in onze poule die hem had) goud won en staat mijn springbelg (hup Jos, hup) na de eerste manche op een gedeelde eerste plaats (met nog 10 anderen). Maar we blijven met zijn allen toch wel erg dol op Kim Collins. Kim Collins, van St Kitts and Nevis. Natuurlijk waren we blij met het zilver van Churandy Martina, en bedroefd dat hij het weer kwijt was. Maar we waren ook bedroefd dat Kim laatste werd.
Kijk en zo’n musical-olympisch-forum is natuurlijk toch iets anders dan een puur sportforum, wij kijken ook naar allerlei andere dingen. En daarbij hebben we ieder onze eigen specialiteit: benen, billen, buiken en gezicht. En ook daar scoort Kim hoog. Overigens hebben de mannen van de Spaanse Olympische Equipe ook een stemming gehouden over de mooiste vrouwelijke sporter die bij hun equipe zat, dus zo raar zijn wij musicalmensjes nog niet eens.