Ik was zo verschrikkelijk verliefd. Hij was docent van me, lang en donker en hij leerde mij (en anderen, maar hun gezichten blijven vage schimmen) over beeldende kunst en grafisch ontwerp. Hij stimuleerde me hard te werken, verder te kijken dan mijn neus lang was en het was heerlijk om me door hem mee te laten slepen, dicht tegen elkaar aan door musea, pratend over de kunst die we zagen. En nu heb ik een enorme kater, want de liefde was snel voorbij. Ik weet dat ik hem nooit meer zal zien. Ik heb er zelden zo van gebaald dat de wekker ging.