• 4th September 2008 - By Annemiek

    Ik stond in Utrecht voor een stoplicht, opeens reden alle auto’s achter mij heel hard achteruit weg. Ik keek in mijn achteruitkijkspiegel, dacht ‘die zijn raar’ en vervolgde mijn weg. Bij het volgende stoplicht kwamen de auto’s me achteruit rijdend tegemoet. Een van de eerste verkeersregels die ik leerde, was dat je je aan moet passen aan het verkeer. Dat deed ik dus maar en ik reed mee achteruit. Opeens was de straat leeg. Ik stond tegenover het ziekenhuis, dus besloot ik daar naar binnen te gaan. Maar daar was ook iedereen op zoek naar nooduitgangen. Ik dwaalde nog wat rond en besloot ook maar naar buiten te gaan. Bij de deur kwam er een bloedend iemand aan die hulp wilde, maar het ziekenhuis was inmiddels uitgestorven. Buiten was het stil op straat. Ik had geen idee wat er aan de hand was, maar bedacht me wel dat als het zo groots en ernstig was dat iedereen de stad ontvluchtte, ik er waarschijnlijk toch niet aan kon ontkomen. Dus besloot ik af te wachten.
    Ik geloof dat ik toen wakker werd, of in ieder geval in een staat tussen dromen en bewustzijn kwam. Wat voor rampen zijn er dat een hele stad vlucht? Orkanen, overstromingen, (bos-)branden, meteorietinslagen, vulkaanuitbarstingen… Niet allemaal even realistisch in Utrecht.
    Ook bij mij bevatte de droom allemaal elementen van dingen die ik recent meegemaakt heb. Zo stond ik in de rij bij de McDrive (voor een Cola Light en een salade O:-) ) en de gene die achter mij aansloot reed heel hard achteruit de rij weer uit. Bij een orkest repetitie zat iemand een Telegraaf (?) te lezen die heel groot kopte dat 2012 het eind van de wereld was volgens de Maya kalender. Dat wist ik allang, maar kennelijk sla je dat toch ergens op. Tja, en zo’n ziekenhuis, dat is momenteel natuurlijk sowieso bekend terrein voor me. Maar toch, maar toch. Twee rampdromen in een week? Groot verschil tussen de twee dromen: de eerste droom bleef ondanks alle rampspoed erg gezellig, de tweede was meer desolaat en daardoor meer gelaten van sfeer. Maar paniek? Ik? Welnee! Althans, niet in mijn dromen.

  • One Response to “Het was weer zover”

    • jan on September 4, 2008

      Dromen is voor een groot deel verwerking van ervaringen. Niks van aantrekken.

    Leave a Reply

    *