Ik was in Zeeland en ik was er met een blogger. Geen idee welke blogger, maar het was iemand die ik nog nooit gezien had, maar die ik wel goed kende. En dat is over het algemeen zo als je bloggers ontmoet. We zaten in de trein gezellig te beppen toen de trein ontspoorde. Dat was vervelend want we konden niet verder en we zaten helemaal in Zeeland. Gelukkig konden we nog wel de trein uit en toen dat gelukt was stroomde het water over de dijk. Het zat dus allemaal niet mee. Gelukkig werd ik toen wakker en was het enige dat overbleef een groot vraagteken dat boven mijn hoofd zweefde. Wat ben ik allemaal aan het verwerken ‘s nachts? Waarom moet ik dat nu opeens verwerken? Waarom is zo’n levensechte, spannend verhaal in een logje maar een paar regels?