Ik kan best aardig taarten bakken. Ik ben geen taartenbakwonder, zoals Virginie, maar mijn baksels zijn over het algemeen lekker en zien er aardig uit. Ik had ooit een restje witte chocolade cheesecake meegenomen naar restaurant Toledo, gewoon voor het personeel. Tijdens wat biertjes was het idee gekomen om daar een keer een dessert van te maken, frambozendinges erbij. En dinges zou dan ijs, puree, mousse of zoiets kunnen zijn.
Ik heb momenteel geen werk, dus dat leek een ideaal moment te zijn om me eens bezig te gaan houden met deze ietwat bewerkelijke taart. Owja en of hij vierkant kon, want dat sneed makkelijker. “Tuurlijk kan dat”, dacht ik optimistisch en ik ging uitrekenen wat de inhoud was van het voorgeschreven bakblik en welke combinatie van cakeblikken daarmee overeen zou komen.
Het bakproces ging voorspoedig. Ik had meerdere bakblikken voorbereid zodat ik nog alle kanten op kon. Ik schoof twee blikken de over in voor het vier uur durende bakprocedé. Na vier uur zagen ze er prachtig uit. Toen ging de oven uit en toen ze er twee uur later uit mochten waren ze helemaal ingezakt. Het kwam ook niet meer goed. Ik bracht ze naar het restaurant, want ze waren wel lekker, maar ik baalde als een stekker.
Ik had nog een paar geprepareerde cakeblikken over, dus ik probeerde het nog een keer. Mijn oude gasoven bleek in dit geval niet zo subtiel te zijn als de taart behoefde en de korst verbrandde.
Als ultieme revenge ging ik weer aan het bakken, maar ik besloot dit keer gewoon een ronde taart te maken. En dat werkte. Na vier uur bakken was hij goudbruin en hoog, na twee uur afkoelen in de over was hij nog steeds goudbruin en iets minder hoog, maar nog steeds prachtig. Ik maakte hem af met een mooi glimmende ganache en bracht hem naar het restaurant. En daar, vijf meter voor de deur, schoof het bakblik open en gleed de taart eruit en uiteraard met de glimmende plakkerige bovenkant op de stenen.
Ik geloof dat ik tegenover het aardig gevulde terras nog een behoorlijke krachtterm heb laten horen. En nu geeft ik het maar op. Ezels die stoten zich maar twee keer aan een steen, ik ben zo eigenwijs dat ik het drie keer probeer en dan zink ik glorieus. Drie dagen bakken voor niets en het allerergste vind ik nog dat ik vandaag een aflevering van Grey’s Anatomy gemist hebt.