Met een grote groep reizen betekent dat je veel moet wachten. Dat is niet heel erg, dat calculeer je in. Toen we eindelijk in de bus stapten verdween mijn gestresskip als sneeuw voor de zon. Ik wilde zoveel mogelijk oppikken van China, het land, de mensen. Dus zat ik voor in de bus, op het puntje van mijn stoel en het viel tegen en het was geweldig. Zoals rond de meeste vliegvelden is ook de omgeving van Shanghai Pudong vooral industrieel, en zoals rond de meeste grote steden bestaat ook de omgeving van Shanghai vooral uit industrie. En die industrie ziet er precies zo uit als je van Chinese industrie verwacht: grote betonnen blokken met rode Chinese letters.
Op de weg was heel veel te zien. Het verkeer is een absolute belevenis. De lading van vrachtwagens wordt niet afgedekt, dus je kan zien wat er vervoert wordt en hoe. Zo zagen we vrachtwagens met onder andere:

• Aquaria waar lucht ingepompt werd
• Zo veel mogelijk stoelen met touwen vastgebonden
• Plaatstaal (de vrachtwagen was nagenoeg vergaan)
• Lege plasticflessen
• Tuinonderhoudsspullen en een tuinknecht
• …

Ook het rijgedrag is anders, maar dat heb je eigenlijk in elke vreemde stad. Uiteindelijk viel ik toch tijdens het rijden in slaap. De omgeving werd niet interessanter en ik was gewoon echt heel moe. Na een korte verfrissing en lunch in het hotel gingen we Suzhou in. Het voelde als een busreisje naar Duesseldorf of een soort Tupperwareparty. Onze Chinees-Nederlands-Belgische gids had een paar verrassingen voor ons georganiseerd en dit bleken bezoekjes te zijn om vooral de Chinese economie te stimuleren. We begonnen bij een zijdemuseum waar we een vreselijk slechte modeshow kregen, vervolgens een haastige rondleiding door het rommelige museum en we vooral veel tijd moesten besteden aan de winkel. Ook gingen we naar een demonstratie over parels, waar ze vandaan kwamen en wat je ermee kon doen: een mevrouw opende een pareloester en wees de dingetjes aan, vertelde hoe je echt van nep kunt onderscheiden en smeerde ons allemaal een geparfumeerde lik oesterzalf op onze hand. Daarna kregen we wederom ruim de tijd om de winkel te bezoeken. Tussendoor bezochten we de Beisi-pagode van Suzhou en dat was wel interessant. De pagode was mooi, erg toeristisch (vooral Chinezen), maar ook veel mensen die echt voor de Boedhatempel kwamen. Foto’s van dit bezoek heb ik op Flickr gezet (foto linkt naar de Fotoset van de reis).

Mijn eerste indruk van China na een dag: Eigenlijk is alles precies wat je verwacht dat het is, het verbaast niet, het choqueerd niet, maar het is wel heel erg interessant, en de verrassing zit in de kleine dingen: hoe mensen met elkaar om gaan en zicht gedragen. Maar puur visueel had ik regelmatig het gevoel in en rond Van der Valk Breukelen rond te lopen. Ik ben benieuwd wat de komende dagen gaan brengen. Wordt vervolgd….