Gisteren gingen we naar Shanghai voor ons concert in het Shanghai Oriental Arts Center. Ik had er heel veel zin in, want ik wist dat het een heel bijzonder gebouw was, zowel als concertzaal (vely high level, zegt David, de Chinese organisator van deze reis), maar ook architectonisch. De foto boven dit logje is van het gebouw van Paul Andreu en linkt ook naar zijn site. Los van de concertzaal is Shanghai natuurlijk ook een van de meest tot de verbeelding sprekende locatie van deze reis.

Onderweg van Zuzhou (die route begin ik nu een beetje te kennen) heb ik me bezig gehouden met het verkeer, want dat blijft fascinerend. Hoe dichter we bij Shanghai kwamen, hoe meer je de opwinding in de bus kon voelen en toen we de eerste wolkenkrabbers in zicht kregen zat iedereen te fotograferen achter de ramen van de bus.

Het leuke is dat Shanghai aan het begin van de twintigste eeuw tegelijkertijd met New York een grote bloeiperiode gehad heeft. Veel architecten die in New York wolkenkrabbers ontwierpen, deden dat ook voor Shanghai. Als je Shanghai binnen rijdt, krijg je ook heel erg een New York gevoel. En in mijn geval (en ook bij vele anderen in de bus) is dat een heel fijn gevoel.

Ook op de weg was er genoeg te beleven. Bijvoorbeeld dit bruidspaar op dikke BMW X-serie met roze strikjes aan de deuren.

Prachtig was ook een gigantisch verkeersplein vergelijkbaar met het Prins Clausplein in Den Haag, maar dan echt midden in de stad. Op de ‘Begane Grond’ was een soort park aangelegd, met palmen en grasvelden en bankjes (echt een park dus). Daarboven liep het verkeer in, ik denk, vijf niveaus en tussen die niveaus was een soort voetgangers rotonde gebouwd, waarmee voetgangers ook het hele verkeersplein konden doorkruisen. Het betrekkelijk briljante was dat alle vangrails plantenbakken hadden. Daarnaast waren de pilaren prachtig bewerkt. Dat maakt autorijden file staan toch een heel stuk aangenamer.

Na de tunnel onder de rivier door was de hoeveelheid wolkenkrabbers zo overweldigend dat ik niet eens meer gefotografeerd heb. Dit zijn allemaal moderne wolkenkrabbers, bovendien wilde ik de batterij van mijn camera bewaren voor het Oriental Arts Center. Ik heb die foto gemaakt, maar die is net zo slecht als de bovenstaande foto´s vanuit de bus, dus dat laat ik voor wat het is.

In het Oriental Arts Center werd hard gewerkt aan de bassen. Lieven en Antoon hadden materialen gekocht om de kammen van de bassen beter passend te maken. In de catacomben van het OAC hadden ze een plekje gevonden en daar waren ze hard aan het werk.

Op de kasten werden de onderkanten van de kammen zo geschuurd dat ze perfect aan zouden sluiten, om zoveel mogelijk klank van de snaren om de kast over te brengen. Lieven hield zich bezig met de inkepingen voor de snaren. Uiteindelijk klonken de drie nieuwe bassen een stuk harder dan ervoor. Of het altijd beter was is de vraag, maar de bespelers hadden nu in ieder geval eer van hun werk.

De zaal van het OAC was geweldig. Echt een prima concertzaal, heerlijk om in te spelen. Klein nadeeltje was alleen dat de Steinway achter slot en grendel stond en dat Stanislav zijn handen kapot gespeeld heeft op een Kawai. Dit was voor Stanislav natuurlijk een groot nadeel, en hij was dan ook helemaal niet blij met de organisatie. Vandaag zijn we in Nanjing en de volgende twee concerten worden door Behzodgespeeld. Er is nu geen (studie-)piano beschikbaar en er is nog niet bekend op wat voor piano hier gespeeld wordt.

Het dubbele is dat de Chinese organisator aan de ene kant zegt dat het allemaal zo moeilijk te regelen is in China, want China is niet West-Europa. Dat is natuurlijk helemaal waar, maar drie zinnen later loopt hij hoog op te geven over China en de hoeveelheid professionele orkesten. Als dat zo is dan moet er toch wat beters te regelen zijn dan Billy bassen en houtje-touwtje-vleugels?
Enniewee, de kennismaking met Shanghai was inspirerend, maar een beetje raar omdat we er wel waren, maar ook weer niet. We hebben eigenlijk alleen de stad vanaf de snelweg gezien en van de concertzaal alleen het podium en de catacomben. Ik heb zin in die laatste twee dagen om eens echt rond te kijken.