We hadden een vrije ochtend in Zuzhou, vervoer met de bus was geregeld, maar daar waren we vrij om te doen wat we wilden. De tuinen van Zuzhou staan op de wereld erfgoedlijst, dus die wilde ik wel zien. Ik had bedacht dat ik een tuin dichtbij de afzetplek door de bus wilde zien en dat leek de tuin van de nederige ambtenaar te gaan worden. Ik vond “De tuin van de meester van de visnetten” of “De tuin van de aanzwellende golf” ook wel mooi klinken, maar we zouden afgezet worden bij het zijdemuseum, en dan was de andere tuin het handigst. We werden alleen helemaal aan de andere kant van de stad afgezet, dichterbij de Talmende tuin. Iemand had alleen in een ander boekje gelezen dat de Tuin van de nederige ambtenaar voor westerlingen juist de meest interessante tuin was. Op basis van het kaartje in de reisgids besloten we dwars door de stad naar de tuin van de ambtenaar te lopen. Omdat we weinig tijd hadden gingen we met stevige pas door de stad en klikten we zo nu en dan onderweg op onze camera’s. De tuin was verder lopen dan we dachten, maar de stad was leuk, want die veranderde van straathoek tot straathoek: van vieze smalle steegjes aan verder idylische kanaaltjes, tot een straat vol kleine winkeltjes met bouwbenodigheden tot een bredere straat met woonhuizen, kantoren en afhaaltentjes voor eten (anders dan de straatverkopers) en tot slot een brede laan met platanen met allerlei kunstzaakjes (daar zat ook het Zuzhou-museum).
De tuin van de nederige ambtenaar was een ervaring op zich. Ook hier gingen we op een relatief hoog tempo doorheen met snelle foto’s. De tuinen schijnen voor Chinezen een plek te zijn om tot rust te kunnen komen, maar rustig was het niet. Er waren veel begeleide rondleidingen en alle gidsen droegen een versterkertje bij zich. Als ze dichtbij een andere gids kwamen wachtten ze niet even, maar gingen ze gewoon harder praten. Ook de Chinezen zonder gids waren erg luidruchtig en er waren er heel veel in die tuin. Dus wij werden hier wel ietwat gillend gek van. De tuin is verder mooi, groen, prachtig aangelegd met verschillende delen. De doorkijkjes waren prachtig, vooral door de afwisseling met gebouwen, waterpartijen, bruggetjes, bergen en prieeltjes. Je kon gewoon op de paden blijven, maar er waren ook klauter en kruip-door-sluip-door-paadjes. Het was vooral een erg groen park. Er waren relatief weinig bloemen in deze tuin. De bloementuin die er was bestond uit dahlia’s in potten voor een panorama van huisjes (foto hieronder). Alle foto’s linken trouwens naar china-set op flickr.
Het was een leuk tripje maar voel me nu wel een beetje een Japanner: ik zit nu op de foto te kijken wat ik gezien heb. Omdat het allemaal zo snel ging vind ik de kwaliteit van de foto’s ook niet echt super. Maar even kijken of dat nog anders lukt deze reis.
Vanavond concert in Shanghai in het Oriental Arts Center, ik hoop dat ik tijd heb om ook even flink wat foto’s te maken. Morgen vertrekken we naar Nanjing. Weet niet of ik daar in het hotel ook online kan. De tijd zal het leren.