Sevilla heeft veel hotels, mijn favoriete hotel is Casa Sacristia de Santa Ana. Het ligt in het centrum van de stad, maar niet om de hoek van de grote toeristische attracties, maar uiteindelijk ligt alles binnen het centrum op maximaal 20 minuten wandelen. Tenzij je de weg kwijt raakt natuurlijk, maar dan beleef je toch de leukste avonturen.
La Sacristia de Santa Ana was de eerste helft van de 20e eeuw een bar, ‘La Sacristia’, die in de tweede helft van diezelfde eeuw in verval raakte. Hoewel het huis pas in de 18e eeuw genoemd wordt, zijn er bij de renovatie resten uit de 15e eeuw gevonden. Ook zijn er aanwijzingen gevonden dat het huis een religieuze functie had voor het een woonhuis werd. Op de website van het hotel is een speciale pagina over de renovatie met veel voor- en na-foto’s.
Het hotel is prachtig gerenoveerd en passend ingericht. Het is geen groot hotel, en daardoor is de sfeer snel goed. Elke kamer heeft zijn eigen signatuur, eigen grootte en eigen meubels. De kamers hebben namen gekregen uit de Griekse mythologie, wat natuurlijk te maken heeft met het plein waaraan het hotel ligt: de Alameda de Hercules.

Wat een voordeel en wat het nadeel is van het hotel is dat het in een oud Sevillaans woonhuis is. Het is een voordeel omdat het prachtig is en omdat het gebruik maakt van de traditionele manier van koel bouwen. Deze manier van bouwen bestaat uit kamers rondom patio’s. Soms zijn dat grote patio’s, zoals de centrale, inmiddels overdekte, patio van het hotel. Elk huis, flat of gebouw heeft ook kleine patio’s die eigenlijk meer luchtgaten zijn. Zo heb je wel licht, maar schijnt de zon niet naar binnen en blijft het binnen dus relatief koel. Het nadeel daarvan is dat deze kamers met onze Noordeuropese ogen kamers zonder uitzicht zijn, het voelt alsof het tweederangs kamers zijn. Het hotel heeft wel kamers die uitkijken over de Alameda. In onze ogen zijn dat de mooiere kamers, maar ze hebben twee nadelen: door de zon moet je de matten eigenlijk altijd dicht laten waardoor je weinig natuurlijk licht hebt in de kamer en ze kijken uit op de Alameda met alle cafés die er zitten. Spanjaarden, of eigenlijk Sevillanen, komen ‘s nachts, als het koel is tot leven. Houd er rekening mee dat de terrassen tot ver na middernacht bevolkt zijn en dat er nog uitgebreid en geanimeerd gegeten wordt.

Voor meer (meningen over) hotels, kijk ook op het Sevilla-forum (in het Engels).