• 14th January 2010 - By Annemiek

    Baby Amiek
    Toen Amiek een Amiekje was, had ik op mijn min of meer kale bolletje een grote moedervlek. Langzamerhand groeide mijn haar eroverheen en was het iets wat er was, maar wat me eigenlijk niet interesseerde. Als ik toch bij de dokter was liet ik hem ernaar kijken of het ding niet gevaarlijk werd, maar verder was het voor mij irrelevant en non-existent. Mijn moeder dacht daar anders over. Die heeft wel eens geopperd de vlek te laten verwijderen om cosmetische redenen. Ik vond dat onzin, want als ik iets cosmetisch wilde doen, zo was mijn redenatie, dan viel die 50 kilo overgewicht altijd nog meer op dan die moedervlek. De enige die echt last had van de moedervlek was de kapper: hij was inmiddels vrij dik geworden en daardoor bleef de kam er de hele tijd achter hangen. Toen bij een kapperbeurt drie kappers suggereerden dat ik hem ook weg zou kunnen laten halen. Omdat ik al lang niet bij de dokter geweest was, was de moedervlek al lang niet bekeken en dus besloot ik maar eens bij de dokter langs te gaan.
    Normaal gesproken zegt mijn dokter niet veel meer dan “nee hoor, het ziet er prima uit”, maar ik werd geholpen door een andere huisarts. Zij nam haar werk bijzonder serieus en keek en prikte en duwde. Tja, tja, tja, ze wist het niet zo goed, was het eigenlijk niet een wrat in plaats van een moedervlek? Ze zou voor me informeren bij dermatologie en anders zou ze me doorverwijzen. Ik stribbelde nog een beetje tegen, maar dat kwam niet echt over en voor ik het wist zat ik bij de afdeling dermatologie van het academisch ziekenhuis dat binnenkort een hele mooie nieuwe website heeft.
    Academisch ziekenhuis, dus ik begon met een artsassistent, kijken, duwen, prikken. Tja, tja, tja een andere arts erbij. Kijken, duwen, prikken, tja, tja, tja. Waarom wilde ik hem nu eigenlijk weghalen. Het hoefde nog steeds niet persé voor mij, maar ik was in een molen beland en die molen draaide door. Bovendien waren mijn tegenwerpingen niet heel sterk, want eigenlijk maakte het me nog steeds niets uit. Nou vooruit, nog een arts erbij. De grote vraag was of hij ‘geshaved’ kon worden of dat hij echt weggesneden moest worden. Er was bij het legertje artsen een lichte voorkeur voor shaven, maar voor de veiligheid werd er ook een chirurg bijgehaald. Het eindoordeel was shaven. Dus geshaved zou er worden. We namen het hele verhaal nog eens door en toen stak de chirurg nog even zijn hoofd om de deur: “Houden jullie er wel rekening mee dat het gaat bloeden, dus het moet wel in de OK”.
    Gisteren is het ding poliklinisch weggehaald, dus ik ben nu 5 gram lichter (afgezien van het schuimrubber wat er nu zit). Het is een beetje merkwaardig als je helemaal aanwezig bent als er in je voorhoofd gesneden en gebrand wordt, maar het is niet vervelend. Na de operatie mocht ik de vlek ook nog bekijken en het zag er uit alsof het van een hele vieze oude heks kwam, met haren erop enzo. Ik moet nog een paar dagen het schuimrubber erop houden en mijn haar niet wassen en dan ben ik weer zo goed als nieuw.

  • 8 Comments to “Moedervlek”

    • Petra on January 15, 2010

      Ik ben benieuwd, ik zie morgen alleen schuimrubber?

    • Annemiek on January 15, 2010

      Jeuj! Ik zie je morgen!
      Als het goed is zie je morgen nog vet haar en schuimrubber, tenzij ik het niet meer vol houd…

    • Petra on January 15, 2010

      Tenzij je wat niet meer volhoud????

    • Annemiek on January 15, 2010

      Met vette haren en dat het onder dat ding gaat jeuken ofzo. Het waren letterlijk de woorden van de verpleegkundige. Volgens de arts was het de gemeenste verpleegkundige die ze in het ziekenhuis hadden…

    • Petra on January 15, 2010

      Ha ha en die verpleegkundige krijg jij!

    • Amiek on January 15, 2010

      Ja precies, maar zij gaf me wel aan dat ik in de standaard vragenlijst had moeten aangeven dat ik allergisch was voor artsen. Dat bleek degene te zijn die ging snijden, dus misschien had ze toch het best met me voor…

    • Aukje on January 15, 2010

      Wel een zorg minder wat betreft kanker toch? Moedervlekken moet je toch altijd in de gaten houden en als ze veranderen kan dat wijzen op kanker?

    • Annemiek on January 15, 2010

      Ja, mijn huisarts keek er altijd naar als ik toch bij hem was. Het was altijd een niet gevaarliijke moedervlek. Zelfs niet toen hij erg actief was. Hij is in de loop der jaren een stuk dikker en groter geworden.

    Leave a Reply