Ik ben de rommelklusjes van mijn to-do-lijstje aan het doen om maar even niet aan het echte werk te beginnen. Ik kijk naar het koude en besneeuwde buiten en besluit dat het oud papier belangrijker is dan de powerpoint. Ik rek mijn jas en handschoenen aan en haal de schuur leeg zodat de oud papierbak naar buiten kan. Als de papierbak toch naar buiten is, kan ik ook gelijk alle losse rommeltjes wegwerken in kasten. Ik schuifelde met mijn papiercontainer naar de grote container bij de woongroep voor verstandelijk gehandicapten om de hoek. Buitengewoon onhandig verhuis ik het papier van mijn (te diepe) container naar de grote container. Als ik naar huis loop begin ik vlekken voor mijn ogen te krijgen: een opkomende migraine. Thuis zet ik de container in de schuur, de fietsen ervoor en net als ik de deur op slot wil doen, breekt de sleutel af.
Terwijl mijn zicht door de stomme vlekken voor mijn ogen steeds meer af nam, probeerde ik de baard van de sleutel uit het slot te frutsen. Uiteindelijk door het slot weer recht te draaien met een schroevendraaier, de reservesleutel aan de andere kant er in te steken zodat de baard eruit kwam, en die vervolgens er met een tangetje helemaal uit te trekken.
Vervolgens werden de vlekken een migraine en staan alle echte dingen nog steeds op mijn to-do-lijst. Fijn.