Ja, ik heb een ochtendhumeur. Als puber kon ik er al niet tegen als mijn zus tijdens het ontbijt een giebelende puber was en nu kan ik nog steeds niet tegen deejays die zichzelf erg grappig vinden in de vroege ochtend. Ik geloof dat ik niet snauw of onaangenaam ben, maar ik ben er gewoon niet helemaal, niet aan spreekbaar en ernstig verminderd toerekeningsvatbaar. Forensen is goed voor mij. Dan zit je gewoon een hele tijd alleen in een auto en tegen de tijd dat ik moet interacteren met echte mensen (in plaats van mensen in auto’s, die zijn meer auto dan mens), dan lukt dat meestal wel.
Ik leef al een tijdje mijn eigen ritme en dat betekent dat ik traag start. Dus toen ik voor een bijzonder nuttige cursus (waarvan ik een echte ondernemer ga worden) om 9 uur in Amsterdam moest zijn, was dat even slikken. Maar ik ben niet voor één gat te vangen. Ik plande mijn reis zorgvuldig op de site van de geelblauwe rups en ik kocht mijn kaartje vast online. Ik dacht er zelfs aan om dat kaartje en het mailtje van de cursus alvast in mijn tas te stoppen. Zo verminderde ik het aantal taakjes waarmee je fouten kan maken op de vroege ochtend. Ik zette de wekker een stukje bij mijn bed vandaan, zodat ik die niet in mijn slaap uit kon zetten.
So far so good, ik stond op tijd op, douchete, kwam erachter dat de was nog in de wasmachine zat. Dat was een eerste hint, maarja geen tijd, dus niets aan gedaan. Als je dan drie paar pantykousjes probeert die allemaal een ladder hebben, dan weet je dat je eigenlijk gewoon direct je bed weer in moet. Maarja, afspraak he. Rennen, rennen, rennen en dan net de trein missen. Dat is natuurlijk vervelend, maar als je je dan schikt in je lot, dan is het te overzien. Maarja, ik ben ’s ochtends verminderd toerekeningsvatbaar, dus vond ik dat ik van alles moest ‘doen’. En het enige wat het dichtst bij doen kwam, was weer in de auto springen en richting Amsterdam te rijden. Dom, heel dom.
Ik bedacht natuurlijk pas bij Utrecht dat ik de trein niet in zou halen, sterker nog, dat de trein erna mij waarschijnlijk in zou halen. Maarja, dan ben je al bij Utrecht. Wat te doen? Ergens de trein pakken, maar Utrecht is parkeergewijs niet handig. Eerstvolgende mogelijkheid: Maarssen. en omdat ik nog steeds verminderd toerekeningsvatbaar ben, doe ik dat ook. Ik vraag met nog wel ergens onderweg af of het wel handig is, maarja parkeren in de PC Hooft is ook niet handig. En bovendien zou ik toch met de trein. Als kers op de taart pakte ik ook nog de verkeerde trein in Maarssen, waardoor ik uiteindelijk een uur te laat bij de training was. Inmiddels was ik wel weer volledig bij de wereld, dus ik denk dat de andere aanwezigen niets raars aan me gemerkt hebben.

Gelukkig denkt Mingus bij het zien van een trein dat hij een vliegtuig is, dus ik heb het niet van een vreemde.