«
»

  • Mijn nest

    Onverwerkte jeugdtrauma's
    2nd February 2010 - By Annemiek

    De rode draad van mijn leven lijkt te zijn dat ik mijn niche niet kan vinden. Als puber wist ik al niet wat ik wilde studeren, tijdens mijn studie zat ik duidelijk op de verkeerde plek, ik vond de juiste studie maar daar vond ik niet de juiste baan bij.
    Ik vermaak me verder prima hoor, en ik vind het werk dat ik doe leuk en uitdagend, maar op de een of andere manier kom ik altijd in trajecten terecht waar je moet zoeken naar dat wat het best bij je past. Je kent het wel, van die coaches die geloven dat er een perfect leven bij je past en dat er een loopbaanpad is, dat voorziet in al je behoeften.
    Hartstikke mooi natuurlijk, maar ik geloof er niet zo meer in, ik heb te vaak bij de ideale baan het lid op de neus gehad, ik hoor te vaak “U hebt een geweldig CV, maar …” en dan iets als kennis van een computerprogramma of een eis die niet eens in de vacature genoemd werd. Ik heb zelfs wel eens na een sollicitatiegesprek te horen gekregen dat ze eigenlijk mij aan wilden nemen, maar…
    Maargoed ik heb ooit mijn ideale baan bedacht, verschillende manieren bedacht om daar te komen en dat zat er niet in. Prima, ik heb het in ieder geval heb ik het geprobeerd.
    Alleen lijk ik altijd in coachingstrajecten enzo terecht waar het vinden van het doel in je leven, je ideale baan of de niche van je bedrijf de essentie is. Diezelfde mensen die dat zo belangrijk vinden, gaan er ook vanuit dat er kennelijk een reden voor is dat dit soort dingen op je pad komen. En dan bedenk ik weer dat ik voor dat coachingstraject gekozen heb en dus ook open moet staan voor alles wat bij dat coachingstraject hoort. Ik blijf alleen altijd dat meisje dat bij een studie-interessetest de volgende uitslag krijgt: 1. scheepvaarttechniek; 2. conservatorium 3. small bussiness 4. journalistiek kreeg. En als ik dan opdrachten moet doen als “waar ben je trots op”, “bel een vriend en vraag wat hij als ideale carriere voor je ziet” en “wat wilde je als kind worden” dan moet ik bij de eindopdracht (combineer dit in een ideale carriere) zien uit te vinden wat een geweldige bruidstaart, een politicus en een ballerina met elkaar te maken hebben.
    Omdat ik met mijn bedrijf de crisis nogal merk en moeite heb met acquisitie, doe ik nu een training om klanten te krijgen en, jawel, stap één is dat je je niche moet zoeken. De trainingsdag heb ik overleefd, de groepscoaching ook en vrijdag heb ik een individuele coaching. En alles neigt weer naar die discussie. En ik wil het niet meer, ik kan het niet, meer ik geloof er niet meer in. Maar hoe zorg ik dan dat ik wel succesvol klanten ga krijgen, als ik al niet door stap 1 heen kom? Ik wil het proces niet frustreren en ik wil best iets aannemen en als er iets uit zou komen zou dat geweldig zijn. Maar de kans lijkt me zo klein dat er deze keer wel lijn in zit en eigenlijk wil ik gewoon met wat ik nu doe verder. Maarja, als het dan niet werkt, komt dat natuurlijk omdat ik niet naar mijn eigen niche heb gezocht, want als ik dat zou doen, dan…

  • 7 Comments to “Mijn nest”

    • Oude meneer on February 3, 2010

      Amiek, ik herken helemaal wat je beschrijft. Zo is het mij ook vergaan in het leven. Dat is een aaneenschakeling van tweede keuzes, omdat ik de eerste keuze niet kon vinden. Ach, weet je, maak er wat gezelligs van. Het blijft behelpen, maar -zoals je zelf schrijft- het is toch wel best leuk.

    • Annemiek on February 3, 2010

      Dank u Oude meneer, dat is een hart onder de riem!

    • Hester on February 3, 2010

      Amiek, ik zou het gewoon zo zien; je bent en blijft gewoon steeds opnieuw aanstormend talent. En dat van die politicus? Ja, dat zie ik wel. Amiek for president. Ik stem voor.

    • Aukje on February 4, 2010

      Het lijkt zo not done om tevreden te zijn met iets dat niet je ultieme droom is. Maar dat is juist het leven: tevreden zijn met wat je wél hebt kunnen bereiken.

    • Cleo on February 4, 2010

      Als kersverse coach gaat coaching volgens mij ook helemaal niet over het zoeken naar je ultieme droom maar over keuzes maken waar je blij en tevreden mee bent. Dat kan dus heel goed betekenen dat je werk iets is waar je tevreden mee bent maar wat niet je ultieme droom is maar dat je daarnaast iets doet wat die droom benaderd. Of niet. Maar je moet wel bewuste keuzes maken om ergens vrede mee te kunnen hebben.

    • Annemiek on February 4, 2010

      Hihihi, altijd als ik heel bewust een keuze maak, dan loopt het gierend uit de hand, net als bij Jenny in The Saga of Jenny van Kurt Weill (tekst).

    • Cleo on February 4, 2010

      Weill blijft briljant:D

    Leave a Reply