Ik doe het tegenwoordig als publieke vrouw. Al jaren is het een probleem en de enige oplossing die ik nu nog kan bedenken om het gedaan te krijgen is en public werken. Ik kreeg een trap onder mijn gat van (oud-)studiegenoten J, M en B. Zij zijn namelijk al wel afgestudeerd en ik nog steeds niet. Tijdens een etentje zaten we (of eigenlijk ze) een strategie te bedenken.
- ‘Kan je er niet over loggen?’
- ‘Moeten we erbij komen zitten?’
- ‘Kan je niet iets met een webcam?’

Dus terwijl ik bij mijn ouders thuis aan mijn scriptie werkte dacht ik uit hoe ik dat voor elkaar kon krijgen. Ik had nog wel ergens een domein, dus daar zette ik WordPress op, met een leuk themaatje. Weet thuis beschreef ik kort wat ik gedaan had, wat ik ging doen en waar ik tegenaan liep.
Ik opende een account bij ustream en gebruikte mijn netbook als webcam. En zo was ik van plan om donderdag te werken. Alleen was er opeens die financiële administratie die echt moest. Vrijdag dan. Woensdagavond was ik gebeld of ik een contrabas naar Arnhem kon brengen, dat deed ik dan ‘s ochtends, dan zou ik daarna aan het werk kunnen. Donderdagmiddag werd ik gebeld of ik voor een mogelijke klus naar Amsterdam kon komen. Geld verdienen gaat voor dus, ja, ik kon naar Amsterdam komen. En terwijl ik aan het plannen was kwam er een mailtje binnen van een klus waar waarschijnlijk alsnog geld voor binnen zou komen. Er zouden die middag belangrijke mensen op een borrel zijn, dus of ik om drie uur kon komen borrelen.

Zo werd een dagje scriptie achter de webcam uiteindelijk een dagjes crossen door Nederland, met mooie gesprekken en mooie prospects. Nu aan de financiële administratie en dan het huis opruimen en schoonmaken voor de eter die vanavond komt. Daarna maar eens een plannetje voor deze week maken.

Leuk van de webcam is dat je me geloof ik ook kunt horen. Nu is dat het geklik van het toetsenbord en een symfonisch werk van Astor Piazzolla, want ook die heeft hij geschreven.