- “En, heb jij nog mooie boeken gelezen?”
- “Ja, Het Leven van Pi, dat heb ik van een collega gekregen”
- “Waar gaat het over?”
- “Eh, nou, over eh… het leven, overleven, de dood en eh… dierenwelzijn.”
- “O… En dat is dus de moeite waard?”
- “Ja, dit is een boek dat je gelezen moet hebben. Heeft de Bookerprijs gewonnen.”
- “Waar gaat het verhaal dan over?”
- “Over een jongetje dat met een tijger op een reddingsboot zit.”
- “Een jongetje en een tijger op een reddingsboot. Dus dan eet de tijger het jongetje op?”
- “Nee, nee, de tijger eet het jongetje niet op.”
- “Oh… En het is dus wel een interessant verhaal?”
- “Een heeeeeel interessant verhaal. Je moet het echt lezen.”
- “Hoe komen ze op die reddingsboot dan?”
- “Nou, gewoon. Zijn vader heeft een dierentuin en die verkopen ze en dan gaan ze met de dieren op de boot van India naar Canada en dan zinkt de boot.”
- “Het lijkt mij niet een erg realistisch verhaal.”
- “Oh daar gaat het ook over”
…
- “Waarover?”
- “Over verhalen.”
- “Ah. Oké. Nou. Ik zal eens kijken.”

Inmiddels zijn we een week verder en ik had mijn moeder weer aan de telefoon. Ze heeft Life of Pi zien liggen in de boekhandel, maar ze wil het toch liever van mij lenen.
Lees dat boek! Prachtig…

In The Time of Our Singing vlucht de joodse natuurkundige David Strom naar Amerika, waar hij trouwt met de afro-amerikaanse Delia Daley. Het concert van de zwarte contra-alt Marian Anderson brengt ze samen en klassieke muziek en in het bijzonder zang bindt ze. Ze krijgen drie kinderen en ze besluiten ze ‘beyond race’ op te voeden. Ze worden thuis geschoold, waarbij muziek en zang een belangrijke rol spelen. Als ze hierin aansluiting zoeken bij het muziekleven, blijkt altijd dat óf hun joodse óf hun zwarte achtergrond een probleem is. Het gaat niet om wat ze kunnen of wat ze doen, maar wat ze zijn. Het boek gaat over de levens van de drie kinderen, die alle drie hun leven lang niet zo zeer blijven worstelen met wie ze zijn, maar vooral met hoe de wereld ze ziet. De oudste, Jonah, komt uiteindelijk in Europa terecht, waar hij gewoon oude muziek kan zingen, de middelste, Joey, verdient zijn bestaan als hotel- en barpianist en Ruth komt bij de Black Panthers terecht.

Het boek neemt je mee in de Amerikaanse samenleving en hoe die vanaf de Tweede Wereldoorlog verandert, maar vertelt ook het verhaal van een familie, met onderlinge strubbelingen en waarvan de familieleden elkaar kwijt raken en weer terug vinden. Een erg mooi en indrukwekkend boek.

In Two Lives moet de joodse Henny Caro Berlijn ontvluchten. Ze komt in Londen terecht en een van de weinige personen die ze kent in Engeland uit haar verleden is Vikram Seth’s oom Shanti. Shanti werd door zijn familie in India naar Europa gestuurd om tandheelkunde te studeren. Hij studeerde in Berlijn en huurde een kamer bij de Caro familie. Uiteindelijk trouwen Henny en Shanti, en na Henny’s dood zoekt Shanti de geschiedenis van dit vreemde koppel uit. Het is niet zozeer een verhaal over liefde als een verhaal over genegenheid. Het gaat over mensen die getekend zijn door het leven, proberen er het beste van te maken, en al dan niet in het reine kunnen komen met het verleden.

Ook in dit boek trekt de tweede helft van de twintigste eeuw aan je voorbij, bezien vanuit India, Duitsland, Engeland en Israel.

Beide boeken zijn slim en goed geschreven. Je zigzagt voor- en achteruit door de levens, focust eerst op het een en pas veel later op het andere leven. Allebei absolute aanraders!

• Het antwoord op de vraag over de falende strategie van de Nederlanders bij de inval van Duitsland, (de fietsen) was gegeven door een 5 VWO-leerling.
• In het boekje staan 80 van dit soort antwoorden. De docent heeft berekend dat hij de afgelopen acht jaar tienduizenden antwoorden op geschiedenisvragen gehad heeft, dus de tachtig in het boekje (en de tien in de quiz) zijn gelukkig niet maatgevend. Maar wel grappig…