Amiek » Taal

Werktaal

Annemiek — Mon, 10 Jan 2011 23:11:05 +0000

De meeste mensen verstaan onder werktaal van die termen die specifiek met werken te maken hebben. Vaak zijn het afkortingen, leenwoorden uit het leenwoorden uit het Engels en vaktermen. Mijn werktaal zijn eigenlijk meer werkwoorden. Als ik ergens een tijdje rondloop ontstaan nieuwe woorden. Ik bedenk ze niet zelf, ze ontstaan en opeens is het een woord.
Zo werkte ik bij een bedrijf waar geen kantine was, zelfs geen automaat. Als ik ‘s middags zin had in cola, dan liep ik naar het nabijgelegen station en zo is het cola-loopje geboren.

Voor de kerstdagen ging ik met collega’s uit eten. Bij het dessert nam ik een kaasplankje en daar zat een bakje appelstroop bij. Ik ben niet zo’n handige eter en ik stootte het bakje appelstroop van tafel, op zijn kop op mijn schoot. Daar lag een servet, dus ik werd er niet koud of warm van. Ik zat te eten en dat had prioriteit. De extraverte collega naast me werd een soort explosie van emotie, verbazing en onderzoekszucht. Het leverde een schouwspel op dat door de overkant van de tafel met een lachsalvo werd beantwoord. Dit weekend moest ik aan het voorval denken. Ik had een orkestrepetitie en tijdens een stil moment zakte mijn kruk met een klap een halve meter naar beneden. De kruk deed het nog prima, maar was wat minder hoog, dus ik deed niks keek voor me uit en wachtte op wat komen ging. Het hele orkest keek naar mij en verwachtte kennelijk dat daar nog wat ging komen. Een raar soort inert moment was het. En ik dacht aan de appelstroop, waar ik ook niet helemaal door leek te hebben dat er iets gebeurde. Ik mompelde dat ze verder moesten gaan en ging met een interessante blik aan mijn kruk draaien.
Vanmorgen riep de extraverte collega dat we een datum moesten prikken. De collega van de lachsalvo zou terugkomen van een zonvakantie en zou vast wel behoefte hebben aan een appelstroopmomentje. Et voila! Appelstroopmomentje. Mooi he?

Terugkeren

Annemiek — Fri, 17 Dec 2010 00:28:16 +0000

Ik zit momenteel tot over mijn oren in de statistiek en net als jaren geleden, toen ik de vakken volgde, duik ik van de weeromstuit in de taal. Ik heb eindelijk bladmuziek van dit nummer gevonden. Een oude tango van Carlos Gardel, prachtig opnieuw uitgevoerd door Estrella Morente in de film Volver van Pedro Almodovar (en heel verdienstelijk geplaybackt door Penelope Cruz). Almodovar is briljant in het maken van films over zware en moeilijke onderwerpen en je daar toch toch met een goed gevoel naar huis laten gaan. De titel van de film komt van direct van de titel van dit nummer en los van al haar andere problemen moet Penelope Cruz ook haar eigen verleden met open vizier tegemoet treden.

Het nummer werd geschreven door Carlos Gardel, de koning van de tango in de jaren twintig van de vorige eeuw. Hij was groots: hij trad op in heel Zuid-Amerika, in de Verenigde Staten en Europa. In 1935 kwam hij om bij een vliegtuigongeluk.

Volver
Muziek:Carlos Gardel
Tekst: Alfredo de la Pera

Yo adivino el parpadeo de las luces que a lo lejos van marcando mi retorno.	Ik kijk uit naar het geflikker Van de lichtje die vanuit de verte mijn terugkeer benadrukken.
Son las mismas que alumbraron con sus pálidos reflejos hondas horas de dolor.	Het zijn dezelfde die mijn intense uren van pijn verlichtten met hun bleke weerschijn
Y aunque no quise el regreso siempre se vuelve al primer amor.	En ookal wilde ik de terugkeer niet men keer altijd terug tot de eerste liefde.
La vieja calle donde el eco dijo tuya es su vida tuyo es su querer.	De oude straat waar de echo me vertelt haar leven is het jouwe haar liefde is de jouwe
Bajo el burlón mirar de las estrellas que con indiferencia hoy me ven volver.	Onder de spottende blik van de sterren die me vandaag zien terugkeren met onverschilligheid

Volver con la frente marchita las nieves del tiempo platearon mi sien.	Terugkeren met verweerd gezicht de sneeuw van de tijd verzilverde mijn slapen
Sentir que es un soplo la vida que veinte años no es nada que febril la mirada errante en las sombras te busca y te nombra.	Voelen dat het leven een zucht is twintig jaar is niets een koortsig gezicht zwervend in de schaduw ik zoek en ik roep je
Vivir con el alma aferrada a un dulce recuerdo que lloro otra vez.	Leven met je ziel vastgeklampt aan een zoete herinnering die ik weer beween

Tengo miedo del encuentro con el pasado que vuelve a enfrentarse con mi vida.	Ik ben bang voor de ontmoeting Met het verleden dat terug keert om te kruisen met mijn leven
Tengo miedo de las noches que pobladas de recuerdos encadenen mi soñar.	Ik ben bang voor de nachten bewoond door herinneringen geketend aan mijn dromen
Pero el viajero que huye tarde o temprano detiene su andar.	Maar de reiziger die vlucht zal vroeger of later zijn pas inhouden.
Y aunque el olvido que todo destruye haya matado mi vieja ilusión,	En hoewel de vergetelheid die alles vernietigt mijn oude illusie gedood zal hebben
guardo escondida una esperanza humilde que es toda la fortuna de mi corazón.	bewaar ik, verborgen, een milde hoop dat alles het geluk is van mijn hart

Volver con la frente marchita las nieves del tiempo platearon mi sien.	Terugkeren met verweerd gezicht de sneeuw van de tijd verzilverde mijn slapen
Sentir que es un soplo la vida que veinte años no es nada que febril la mirada errante en las sombras te busca y te nombra.	Voelen dat het leven een zucht is twintig jaar is niets een koortsig gezicht zwervend in de schaduw ik zoek en ik roep je
Vivir con el alma aferrada a un dulce recuerdo que lloro otra vez.	Leven met je ziel vastgeklampt aan een zoete herinnering die ik weer beween

Historische beelden met Gardel die het nummer zingt:

Er is overigens ook een versie op joeptjoep met beter geluid, maarja, Gardel bewegend, die moest ik laten zien.

En tot slot Morentes´versie met beelden uit de film:

Van Morentes is ook een andere versie beschikbaar: een live versie, waarbij ze nog meer opschuift richting flamenco.

Karakters II

Annemiek — Fri, 13 Nov 2009 22:19:43 +0000

La Bella Anna vroeg me via twitter welke Chinese karakters ik nu kende. Dus ik somde op “Eh: ingang, uitgang, vrouw, poort, China, west, voertuig, persoon, groot en “pin”, maar ik weet niet wat pin betekent.”
“Je bent in NL niet doorgegaan met elke dag een karakter leren?” Ay, betrapt. Eerlijk is eerlijk ik ben niet doorgegaan. Ik heb wel gekeken naar een cursus Chinees bij het talencentrum, maar die kon ik zo snel niet vinden en daarna stopte mijn zoektocht.
Maar nu ik zo aangesproken werd op mijn slappe houding ging ik toch weer verder zoeken. Ik vond een online cursus van teleac, maar die gaat vooral over spreken. Ik heb niet het idee dat ik heel snel weer naar China zal gaan, alleen die tekens fascineren me. Via de links kwam ik op een site waar tekens uitgelegd worden, alleen hoe zoek je in tekens? Eerst zocht ik in de tekens die ik al kende “West“, Vrouw, Ingang en Uitgang. Via de laatste twee kwam ik erachter dat wat ik dacht dat een deur was, eigenlijk mond betekende, en via mond kwam ik erachter dat pin (drie monden) groep betekent. Ha! Wat geleerd. Vervolgens zocht ik ‘Poort’ op en toen bleek dat het teken dat ik daarvoor wist nog een alternatief had en dat was een teken dat ik gezien had en kon reproduceren, maar waarvan ik de betekenis niet wist. Weer wat geleerd: het was het teken voor dubbele deur.

En, hoe poetisch is het Chinees! Ik zocht natuurlijk het woord ‘kat‘ op. Ik kan het niet natekenen, niet uit mijn hoofd in ieder geval. Maar de omschrijving was al prachtig. Het karakter van kat is een samengesteld teken: het eerste teken betekent “Clawed beast”, het tweede is het geluid dat het beest maakt: Miáo. En kat spreek je uit als Máo. Is dat een leuke taal of niet?

Kortom, ik vermaak me voorlopig nog wel even. Het teken op de foto is het teken voor thee.

Een karakter per dag

Annemiek — Sun, 08 Nov 2009 21:41:45 +0000

De eerste dagen in China vond ik het wel prima, dat Chinees: het was zo ingewikkeld dat ik het toch nooit zou begrijpen, dus ik hoefde er ook geen moeite voor te doen. Gelukkig stonden er in het rode boekje ook wat Chinese woorden, zodat ik naast Ni Hao ook Bedankt (Sheshe) en Ja en Nee kon zeggen. Na een paar dagen had ik het erover met Jos, en we bleken allebei tekens te herkennen: Ingang en Uitgang waren de eerste karakters die we herkenden. We spraken af om een karakter per dag te leren. Bij het leren van een karakter is het lastig dat veel karakters te ingewikkeld zijn, dus je moet de betekenis zien te achterhalen en het moet ook nog reproduceerbaar zijn. Bij het metrostation bij ons hotel in Nanjing vond ik zo’n teken: het station heette Xuan Wu Men en het laatste teken was reproduceerbaar en aangezien het metrostation vlak bij Xuan Wu Lake lag, ging ik ervan uit dat Men, en het bijbehorende teken, ‘Meer’ betekenden. Toen ik mijn nieuw opgedane kennis bij David checkte bleek ik ernaast te zitten: Men en het tekenden ‘poort’, ik had het verkeerd, maar wel een teken geleerd.
De volgende dag bladerde ik door de Chinese stukjes die we speelden en “White haired girl” en “Happy Women Soldiers” hadden één teken gemeen: dat moest dus wel het teken voor ‘vrouw’ zijn. Een uur later kwam Jos naar me toe in de bus: hij had het teken voor man en vrouw gevonden bij de toiletten. Het teken voor vrouw kwam inderdaad overeen met het teken dat ik gevonden had, het teken voor man was lastig te reproduceren.
Door de worden boven de snelweg die aangaven waar welk voertuig moest rijden leerde ik ook nog het teken voor ‘voertuig’ en via de straatnaambordjes het teken voor ‘west’, oost kon ik uiteraard ook vinden, maar dat was weer te ingewikkeld om te onthouden.

Overigens moest David elke keer als ik met mijn nieuwveroverde tekens bij hem kwam met mijn nieuwe tekens. Ik schreef waarschijnlijk als een peuter.

Niet alleen de Chinese tekens zijn fascinerend, ook de Engelse vertalingen die je her en der tegen komt, zoals deze op het toilet in een hotel:

Of deze op het metrostation (helaas niet scherp):

Single mevrouw over 35?

Annemiek — Tue, 07 Oct 2008 14:22:09 +0000

Ik ben op facebook en de titel “Single mevrouw over 35?” springt mij tegemoet. Ik herken me niet helemaal in de bewoording, maar inhoudelijk komt het redelijk overeen met wie ik ben, dus lees ik de rest van de advertentietekst.

Single mevrouw over 35?
Ontmoet nu enige mensenleeftijd 35-40 op uw gebied bij vrij teken Lexa.nl. omhoog kosteloos!

Kan iemand deze bablefish vertaling weer omzetten naar ook voor mij begrijpelijk Nederlands?

Watergruwel en KFC

Annemiek — Wed, 17 Sep 2008 11:38:37 +0000

Ik had hier ooit wel wat over Veolia gelezen, maar dat was voor mij een ver-weg-verhaal. Treinen die naar Limburg gaan, dat kwam in mijn leefwereld niet voor. Tot ik er laatst bij het station achter kwam dat de bus van mijn dorp naar het dorp met het station van Veolia was. Ik dacht altijd dat dat Conexxion was. Dat was het ook, maar ik neem nooit de bus en het interesseert me niet, dus heb ik nooit gemerkt dat de lijn overgenomen was. Ik nam het voor kennisgeving aan en ging door met mijn leven. Dat leekt me de meest zinvolle actie, gezien de omstandigheden.
Op het station in de werkstad zag ik een trein staan met daarop heel groot het Kentucky Fried Chicken logo. Pas drie treinreizen en drie ontmoetingen met de KFC-trein later begreep ik dat het helemaal niet om een KFC-trein ging. Het was een trein van Veolia en zij hebben op hun treinen Limburgse Belangrijke Mensen staan. Alleen hebben ze dat zo gedaan, dat ik direct aan de Amerikaanse Kip-afhaler dacht.
Nu is de naam Veolia sowieso een naam waar ik wat moeite mee heb. Ik vind het namelijk vies klinken: Veejooliejaa. Ieuw! En hoewel ik jaren niet aan het woord gedacht heb, is er bij mij vij Veolia altijd een link geweest met Bessola. Ook zo’n vies woord, voor een vies goedje. Bessola is de watergruwel/krentjebrij die in pakken in de supermarkt stond. Het was dan ook chemisch rose en ik vond het vies, zo verschrikkelijk vies.
Ik denk dat ik nooit van mijn leven met Veolia zal reizen.

Okay

Annemiek — Mon, 21 Jul 2008 06:59:37 +0000

Ik zit in mijn receptiehok en veeg de slaap uit mijn ogen. Ik mag hier bijna alles, behalve weggaan en slapen. Ik ben geen ochtendmens, dus ik ben nog niet toe aan studeren of werken voor mijn andere klus. Dus roep ik maar “”Goedemorgen” en evenzo vaak “Good morning”, want het is hier een internationale omgeving. Daarnaast open ik de deur voor mensen die hun pasje vergeten zijn of te lui zijn om hun pasje te pakken. De combinatie internationaal en pasjes leidt soms tot rare gesprekken. Zo voerde ik een minuut of tien geleden de volgende discussie:

- “Hello!” (grote grijns)
- “Good morning”
- “My badge is ready!” (nog grotere grijns)
- “One moment” en ik duik in het laadje waar nieuw aangemaakte pasjes liggen. Ik wil al gaan vragen wat zijn naam is, maar er liggen helemaal geen nieuwe pasje.
- “Did you receive an email about your badge?”
- “Okay!” (nog steeds een grote grijns)
- “When did you receive an email about your badge?”
- “Okay!”
- “Did someone tell you your badge was ready?”
- “Okay!” Het kwartje (of de dirham) begint te vallen en de grijns wordt wat smaller. “Someone told me”
- “Who told you?” Ik verwacht een antwoord als “My supervisor” of een compleet verhaspelde onherkenbare Nederlandse naam. Ik krijg een gebaar waarin ongeveer het hele gebouw meegenomen wordt.
- “I don’t know her name, but I will come tomorrow”
- “If your badge is ready, we will send you an email.”
- “Okay!”

Toch vermoed ik dat hij morgen weer met een grote grijns aan de balie staat.

Vertaling van de dag

Annemiek — Sat, 31 May 2008 18:40:19 +0000

In Law and Order SVU: Museum of Natural History: Natuurlijk Historisch Museum.
Natuurlijk.

De letter R

Annemiek — Mon, 17 Mar 2008 18:45:14 +0000

De letter R is een rare letter. Door de r lukt het de Spanjaarden niet goed engels te spreken en vice versa. De Spaanse r rolt en ligt helemaal voor in de mond en de Engelse r is een raar gewrocht achter in de keel. Okay, eerlijk is eerlijk, het is misschien niet dé reden dat ze elkaars taal niet kunnen spreken, daar spelen natuurlijk ook andere factoren een rol.
De Nederlandse r kan ik niet goed duiden: de Gooise keelklank, de Rotterdamse rollende r, maar wel in de keel en ik had ooit een docent die de r als w uitspwak. Als je dat eenmaal hoowt, hoow je ook niets andews meew. Heel lastig als je het vak als niet zo goed begrijpt.
Ik zag ooit op televisie een programma over buitenlanders die Nederlands aan het leren waren en ook daar was de r een probleem. De Nederlandse r was volgens hun niet te leren, gelukkig had de docent een oplossing op gevonden: vervangen door d’s. D’s? D’s. Krentebrood werd ‘Keddentebedood’ en als je dat heel snel zegt, wordt het vanzelf krentebrood. Geniaal. Waarom deze plotselinge fascinatie met de letter r? Omdat de voice-over van de C1000-reclame de r uitsprak als een g, zoals half Nederland.

Babel

Annemiek — Thu, 14 Feb 2008 07:14:17 +0000

Het is lekker om in een stad te zijn waar je geen toerist bent. Mijn eerste dag heb ik vooral rondgelopen en allemaal herinneringen opgehaald. Ik ging naar het Museo de Bellas Artes. In het jaar dat ik hier woonde was dat gesloten in verband met een grote renovatie. Het museum geeft een overzicht van de, vooral religieuze, kunst van ongeveer de 15e eeuw tot de 20e eeuw uit de regio. Niet helemaal mijn ding (vooral dat religieuze), maar een erg mooi gebouw met een aantal patio’s. Er was een speciale tentoonstelling van El Greco en dat was een grote verrassing voor me. El Greco overleed in 1614 maar gunde zich een vrijheid in zijn manier van schilderen, vooral de serie van 12 apostelen is prachtig.
Ik loop hier ook zo vetrouwd rond dat me al drie keer de weg gevraagd is. En elke keer kwam ik er prima uit. Taalkundig is het een uitdagende reis. Ik vertrok al een vanaf een Duits vliegveld, maar met een Ierse luchtvaartmaatschappij (met Nederlandse piloten). Hier spreek ik vooral Spaans, maar ik ben voor mijn studie een aantal engelstalige boeken aan het lezen. Tijdens de lunch deelde ik een tafeltje met een stel uit Berlijn dat grote taalproblemen had. Ik heb dus voor hun vertaald en een beleefde babbeltje met ze gemaakt. Het nadeel als je zo van talen wisselt, is dat geen een taal er meer vloeibaar uit komt. Bovendien ga je twijfelen over woorden. Een kaart (van de stad) is in het Engels een map, in het Spaans een plano (toch?), maar welk woord moet ik nou verbasteren om een fatsoenlijk Duits woord te maken?
Tot op heden heb ik weinig foto’s gemaakt, waarom weet ik niet. Misschien omdat ik me geen toerist voel en niet overal verbaasd over ben. Hieronder een foto van mijn favoriete pleintje hier om de hoek: de Plaza San Lorenzo met, als grote verrassing, de kerk van San Lorenzo.

En tot slot een standaard toeristenfoto: de kathedraal met de Giralda (de toren is gebouwd door de Moren) vanaf het Alcazar.