Amiek » Actueel

Allochtoon

Annemiek — Wed, 29 Jun 2011 10:38:25 +0000

Toen ik vanmorgen Twitter opstartte bleken een aantal van mijn volgers die nacht allochtoon geworden te zijn, omdat een PVV bedacht had dat ook mensen die derde generatie zijn als allochtoon aangemerkt zouden moeten worden. Gelukkig ben ik de meest Hollandse persoon die ik in mijn omgeving ken. Ik stam af van een Schiedamse jeneverstoker in de 17e eeuw, volgens overlevering ook van Vadertje Cats, wat kan mij gebeuren?

Nou, best wel wat. Want ik ken alleen de stamboom van mijn vaders kant goed. Bij mijn moeder stopt het eigenlijk bij haar ouders. Nou zijn die net zo lelieblank als ik, alleen wel geboren in
Surabaya. Dat is ook de grote beperking die ik heb bij het uitzoeken van dat deel van mijn stamboom: ik kan nergens geboorteregisters etc. vinden van Surabaya. Maargoed, zij waren kinderen van goede kolonialen, ik kon me dus niet voorstellen dat ik derde generatie allochtoon zou zijn.
Maar bij nadere bestudering blijkt niets minder waar te zijn: ook ik ben allochtoon. Vind het bijna misplaatst dat ik als witneust der witneuzen de geuzennaam mag gebruiken, maar technisch gezien ben ik allochtoon.

Eén mei

Annemiek — Mon, 02 May 2011 09:08:18 +0000

Goed, Bin Laden is dus doos. Op twitter komen vrij snel de overeenkomst met het overlijden van Hitler op 1 mei 1945, 66 jaar geleden. Tja, het kan verkeren. Ik vraag me dan gelijk af wie er 666 jaar geleden overleed. Dat was Peregrine Laziosi, een monnik die uit boete voor zijn anti-klerikale verleden besloot dat hij 30 jaar niet zou zitten. Later is hij heiligverklaard en zijn naamdag is, jawel 1 mei. En wie werd er 1 mei zalig verklaard? Ik zeg verder helemaal niets meer.

Gelukkig nieuwjaar!

Annemiek — Fri, 01 Jan 2010 19:13:38 +0000

Mijn persoonlijk klimaatverdrag

Annemiek — Fri, 25 Dec 2009 17:10:57 +0000

De klimaattop in Denemarken is mislukt, van de overheid hoeven we het niet te hebben om deze aarde te redden. Ik moet heel eerlijk bekennen dat ik een beetje gallisch wordt van de discussies over wetenschappers die wel of niet de waarheid spreken, of de CO2-groei nou wel of niet door mensen komt. Eigenlijk begin ik steeds meer het idee te hebben dat het wel een goed idee voor de aarde is als wij mensen onszelf uitroeien, zodat de aarde zich weer fatsoenlijk kan ontwikkelen. De materie wordt voor mij als simpele burger te gecompliceerd en meningen en feiten lopen door elkaar. Ik had net besloten dat ik het hele klimaat het klimaat zou laten en verder zou gaan met mijn leven. Tot Martijn Hulst twitterde: “…als we nu allemaal zelf een pers. akkoord online zetten? aan welk persoonlijk klimaatakkoord ga jij jezelf in 2010 houden…”, dat vond ik eigenlijk wel een heel goed idee.

Wat mij hieraan het meest intrigeert is de vraag welk gedrag zou ik kunnen veranderen. Ik heb ooit geprobeerd vegetariër te zijn, maar ik ben gewoon een echte vleeseter. Ik vind dat ik meer met het openbaar vervoer moet reizen, maar in de praktijk ben ik een autojunk. Een half uur fietsen naar het station helpt daar ook niet echt bij, zeker niet als het koud en/of nat is. Daarnaast ben ik een slordige consument, vooral als het over eten gaat. Ik koop vaak gezond eten als een soort goed voornemen, maar eet het dan in de praktijk vaak niet op. Het resultaat is onnodig afval. Dus hier mijn klimaatdoelstellingen voor 2010:

Geen eten meer weggooien;
Drie keer per week vegetarisch eten;
Als ik vlees eet, dan bij voorkeur biologisch vlees;
Sowieso kiezen voor een biologisch alternatief als dat mogelijk is;
Geen plasticzakjes meer, maar tas meenemen;
Indien mogelijk met OV reizen. Overwegingen hierbij zijn het weer, de reistijd en de mogelijkheid thuis te komen.

Ik zou ook wat op willen nemen over reizen met het vliegtuig en alleen reizen maken met een functie, maar de waarheid is dat ik juist internationaal zou willen gaan werken. Dat gaat me niet lukken zonder te vliegen, met name de afstand Spanje-Nederland is daarvoor te groot. Ik ga het klimaat, en de aarde, dus niet redden, maar misschien maak ik het klein beetje minder erg.

Vlaanderen en Nederland

Annemiek — Sat, 19 Dec 2009 15:34:24 +0000

Vanuit De Balie is er een nieuwe wereldkaart gemaakt waarop alle afscheidingsgroepen die een eigen land willen, dat land ook krijgen. Dat is interessant in Spanje met de Basken en de Catalanen, maar ook hier in de directe omgeving zal wat veranderen. Onder het motto ‘het maakt de Walen eigenlijk niet veel uit en Vlaanderen wil graag van ze af’ is België opgesplitst: de Walen komen gewoon bij Frankrijk en Vlaanderen wordt een onafhankelijke staat. De Vlamingen willen namelijk vooral niet bij Nederland horen. Ik kan me er wel wat bij voorstellen. Ik moet zo nu en dan ook heel diep zuchten van al die Nederlanders. En in Vlaanderen daar hebben ze goed bier, veel leukere woorden, en daar houden ze van goed eten. Het is dus niet verwonderlijk dat veel Nederlanders Vlaanderen er dus best bij zouden willen hebben. Maar Vlaanderen komt dus niet bij Nederland.

Toen zat ik te denken, waarom draaien we het dan niet om, om elkaar ergens halverwege tegen te komen. Waarom sluiten wij ons dan niet gewoon aan bij Vlaanderen? Ik heb er geen probleem mee om van Nederlandse Vlaamse te worden. Ik bedoel maar, ik sta toch al helemaal niet achter ons volkslied met die koning van Hispanje en dat Duitsen bloed. Een goed alternatief daarvoor zou ‘Soldaat van Oranje’ zijn, bijvoorbeeld met een tekst van Jan Rot, maar ik geloof niet dat ik daar veel medestanders voor ga krijgen. Dus, we gaan samen met Vlaanderen en dan gaat Dirk Brossé een nieuw volkslied schrijven.

We hebben dan ook twee koningshuizen. Ik vermoed dat het Belgisch (of het Nederlandse) koningshuis in Frankrijk niet welkom is. Ik weet ook niet of één van beide koningshuizen het überhaupt aan zou durven, (de harten van) Frankrijk te veroveren, ze schijnen daar nogal losse guillotines te hebben. En of de Vlamingen ons Oranje huis willen hebben, betwijfel ik ook een beetje. Misschien dat we er een soort reality show van kunnen maken, waarin beide koningshuizen het tegen elkaar op moeten nemen. Vlaams praten voor Max en Mathilde en een gezellig gesprek voeren voor Lex en Flip en dan mogen de onderdanen stemmen wie er mag blijven.

Omdat wij bij Vlaanderen gaan horen wordt de hoofdstad natuurlijk Vlaams, ik stel voor Gent of Leuven ofzo. Blauw vond ik altijd al een lelijke kleur, dus een andere vlag komt mij prima uit. Hopelijk maken Filip de Winter en Gretha Amadeus Wilders elkaar af. Dan blijft eigenlijk alleen nog Studio 100 over, maar daar ontkomen we nu ook al niet aan. Wat mij betreft is het rond. Nederland voegt zich bij Vlaanderen.

Twintig jaar geleden

Annemiek — Mon, 09 Nov 2009 14:30:09 +0000

Ik ga niet net als Zarkouzy doen alsof ik de Berlijnse muur eigenhandig omgegooid heb. Ik was er niet bij. Sterker nog, alle kansen die ik had om voor ’89 naar Berlijn te gaan heb ik laten schieten. Ik had helemaal geen zin in een werkweek in het buitenland, ik bleef thuis zodat ik mijn krantenwijk gewoon kon lopen.
Toch is de val van de muur wel echt zo’n nieuwsfeit waarvan je je herinnert waar je was op het moment dat je het hoorde. En hoe je reageerde. En wat je deed.
Twintig jaar geleden woonde ik in Sevilla, daar zat ik op een school waar buitenlanders Spaans leerden. De eigenaar van de school was (en is) een Duitser en er zaten dus ook veel Duitse medeleerlingen op de school. In een lokaal werd een televisie neergezet en met zijn allen keken we naar de beelden uit Berlijn. Het zal een graad of twintig geweest zijn, we konden toen nog gewoon buiten eten. Dat deden we toen alleen even niet. We keken met zijn allen naar de televisie.
Wat mij het meest bij bleef van die avond was de reactie van de Duitse schoolgenoten. Ze waren helemaal niet blij, verrukt of euforisch. Ze waren flabbergasted, verbaasd en stil. Een jongen maakte zich zorgen over wat het allemaal zou gaan kosten, want ‘de studenten zouden er wel weer voor gaan betalen’.
Ik ben nog steeds stil van die opmerking.

Op basis van Nova

Annemiek — Fri, 19 Dec 2008 20:44:34 +0000

Kan ik zeggen dat als Blair praat, het echt klinkt alsof ze dachten dat Irak ‘Weapons of mass distraction’ had.

Gechoqueerd bij de kapper

Annemiek — Mon, 13 Oct 2008 10:45:16 +0000

Ik heb geloof ik al eens geschreven dat ik mijn haar heb geoutsourced bij de kapper. Ik heb geen zin meer om erover na te denken, om er een mening over te hebben. Dus ze doen maar. dat is fijn en het werkt ontspannend. Mijn enige stress bij de kapper is momenteel nog wat voor tijdschrift ik moet lezen. Ik ben geen tijdschriftenlezer. Ik lees boeken, de krant, als het moet een opinieblad, maar tijdschriften, nee, niet mijn kopje thee. Nu vind ik 90 % van de bladen die bij de kapper ligt, namelijk de (v)leesmap, absoluut niet interessant. Alleen de Autoweek en de Donald Duck vind ik een beetje leuk, maar al dat vrouwengewouwel: Ieks!
Het was afgelopen zaterdag vrij druk bij de kapper en er waren veel kinderen. Toen ik de Autoweek uit had, kon ik de Donald Duck niet vinden. De Elle lag bovenop, dus nam ik die maar. Ik bladerde wat, ik las wat, ik keek wat modefoto’s en eigenlijk vermaakte ik me een stuk beter met de Elle dan ik ooit en public zou willen toegeven. Zo las ik een interessant artikel in over mannen die getrouwd waren met een carrierevrouw. Dat gaf me de moed om te begonnen aan het opinie-artikel. En dat was toch leuk! En ik was het er mee eens! Het ging over de verschuiving in de politiek van op argumenten en onderzoek gebaseerde beslissingen naar beslissingen vanuit een overtuiging over hoe ‘het hoort’. En dit is precies wat mij ook mateloos irriteert aan de huidige politiek. We laten een lijvig rapport schrijven over het een of ander. Beamen dat het goed onderzoek is en dat het belangrijk is, maar beslissen vervolgens vanuit een onderbuik gevoel. (Natuurlijk irriteer ik mij ook mateloos aan het principe dat voor mij het recht op vrijheid van meningsuiting geldt en dat jij wat meer rekening moet houden met een ander, maar daar ging dit artikel niet over).
Uiteindelijk verliet ik gekortwiekt, herkleurd en volkomen gechoqueerd dat ik een goed opiniestuk had gelezen inde Elle de zaak. Gelukkig kwam ik toen vrienden J. en A. met hun dochter J. tegen en konden we gewoon lekker een roseetje gaan drinken op het terras. Ook best choquerend: op 11 oktober lekker op het terras zitten.

Terug bij af

Annemiek — Sat, 04 Oct 2008 08:07:32 +0000

Ik kan mij eigenlijk hier herinneren dat ik een spaarbankboekje had. Ik had het wel, maar ik denk dat ik het pas kreeg toen ik stiefzussen kreeg: zij hadden allebei zo’n boekje en om er een gezin van te maken werden dat soort dingen gelijk getrokken. Dus kreeg ik ook een spaarbankboekje. Het spaarbankboekje werd mijn eerste rekening bij de Postcheque en -Giro Dienst (PCGD). De PCGD was onderdeel van het keurigstaatbedrijf de goede oude PTT. Ik kreeg een keurige rekening op naam van mejuffrouw Mijnachternaam. Dat doen ze nu niet meer, nu is het gewoon mevrouw voor iedereen van het vrouwelijk geslacht. Die rekening is later gesneuveld tijdens mijn studie. Ik had twee rekeningen en het roodstaan en blauwstaan door geld van de ene naar de andere rekening te verplaatsen tot kunst verheven. Sinds 1986 was de PCGD geprivatiseerd en de Postbank geworden, zij konden mijn financieel gegoochel minder waarderen en heften mijn mejuffrouw-rekening op. Jammer, want nu lijkt het me wel weer grappig om een mejuffrouw-rekeninng te hebben.
Ik bleef lang een tevreden klant van de Postbank, maar voor de commerciele studieschuld voor mijn studie aan de commerciele universiteit, kwam ik bij een commerciele bank terecht. Ik ging na ampel beraad volkomen intuitief in zee met de ABN Amro. Toen ik een bedrijf werd, kreeg dat bedrijf bij dezelfde bank een rekening. Mijn Postbank rekening leeft nog wel, maar eigenlijk vooral omdat dat bankpasje met mijn kat erop zo leuk staat in mijn portemonnee.
Sinds dit weekend zijn we terug bij af: de Nederlandse staat neemt de belangen van Fortis over van Belgie en Luxemburg en daar hoort de ABN Amro bij. Mijn belangrijkste rekening is dus gewoon weer ondergebracht bij een staatsbedrijf. Gelukkig ben ik links genoeg om me daar helemaal tevreden over te voelen.

De stoeprand en het zwarte gat

Annemiek — Wed, 10 Sep 2008 12:43:42 +0000

Toen ik gisteren bij de receptie zat, heb ik me op internet eens verdiept in de Maya-kalender. De Maya-kalender was veel geavanceerder dan de onze, gebaseerd op zonnen, sterren en de melkweg. Alleen houdt de kalender op 21 december 2012 op. En dus zijn er allemaal einde-van-de-wereld-theorieën en ik wilde daar wel eens het fijne van weten. Ik weet nu dat het allemaal erg ingewikkeld is, maar er was iemand die formuleerde dat het eind van de kalender te maken had met een intern gerichte verandering en dus eigenlijk ook een positief ding kan zijn. Da’s mooi, toch?
Na mijn werk zat ik op de fiets en ik was zo om me heen aan het kijken, dat ik een stoeprand miste. Ik viel, probeerde dat te corrigeren en ging vervolgens door mijn enkel. Ik schreeuwde niet, probeerde mijn tenen te bewegen, bewoog mijn voet (auw) en ging staan. Het deed waanzinnig zeer, maar ik kon staan. Mijn enkel was dus niet gebroken, maar pijnlijk was (en is) het wel. Thuis even ijs om mijn enkel gebonden (heel handig, het langeijsblokjesbakje van de Ikea kan je met een theedoek precies om je enkel buigen), maar hij bleef dik.
Vandaag ‘werk’ ik dus thuis. Ik belde de dokter: rust houden, maar wel bewegen want anders wordt het stijf. Als het vrijdag niet beter is mag ik langs komen.
En ik kijk tv. En daar was de spannende deeltjesversneller van het CERN. Dus las ik op internet over zwarte gaten en wat ze nu eigenlijk gaan doen daar onder Zwitserland. Echt heel erg fascinerend. Ik snap er weinig van, maar echt, heel erg fascinerend. Uiteraard zijn er ook zwartkijkers, en volgens een van die zwartkijkers kan er een klein zwart gat ontstaan, een soort zwart gaatje dus. En dat zwarte gaatje kan groeien en de aarde van binnenuit vernietigen. En dat proces zou ongeveer vier jaar duren. En over vier jaar is het precies 2012, en wat voor interne verandering.