Amiek » Thuis

Stoppen

Annemiek — Tue, 05 Jul 2011 16:04:30 +0000

Van mijn oude tante erfde ik een naaitafel. Niet een tafel om de naaimachine op te zetten tijdens het naaien, maar een soort bijzettafel met daarin een grote naaidoos. Ik heb mijn, beperkte, naaivoorraad toegevoegd aan de uitgebreide collectie die mijn tante had. Door werk en studie heb ik al jaren niet echt meer genaaid, maar door die naaitafel, repareer ik wel meer dan ik ooit deed.
Zo ruimde ik vandaag mijn kleerkast op, en zag dat mijn erg handige zwarte vestje een gat had. Zeker als ik er iets lichts onder aan heb, dan valt het gat op.
Gelukkig schoot de naaitafel me te hulp: mijn tante had een stoppaddestoel en verschillende kleuren stopwol. Hoewel de kleur niet helemaal zwart is en de stopwol een duidelijk andere structuur heeft dan de wol van het vestje, heb ik toch het gat gestopt. Het vestje valt vrij los om het lijf en het gestopte stuk valt ergens in een plooi. Bij een concert kan ik het vestje in ieder geval weer aan. En eerlijk is eerlijk, het voelt goed, dit soort huisvlijt. Helemaal als je het tijdens de tourfinale doet.

Interior design

Annemiek — Thu, 30 Jul 2009 20:18:47 +0000

I’ve never been a real design addict. I like beautiful things, but in daily use I’m more pragmatic. If I can make an adjustment to give something standard my own twist, I’ll do just that. When I moved into my current home I didn’t have much money so Ikea was my main supplier of furniture. I dyed the covers of my Falsterbo sofas in some vague colour red.

Years passed by and the Falsterbo and its covers were discontinued. The one arm sofa broke down, but the regular sofa remained my favourite. I got some design couch from my parents and my Falsterbo went to the study. I loved the Artiforts, but I prefered sitting on my Falsterbo. So I sold the Artiforts and the Falsterbo was back in the living. The cover had to many stains and the colour started to fade. I found out about Bemz but they did not yet provide for the older models.
But now, they do have covers for the older models. So I’ve been looking and doubting about which cover would fit my interior in the best way. I narrowed it down to about four patterns. At one moment I just picked one and then I had to wait until UPS delivered my new cover. Fortunately Bemz informed me where my cover was: first it went to Lithuania, then to Poland, and then through Germany to my home. And here it is:

While my brand new covers traveld through Europe, I saw two chairs at the sale at the local design furniture store. Since they perfectly match the colour of my cat Murphy, I decided they would be the perfect addition to my living room.

It was a gamble weather the colours of the chairs would match the cover, but Mingus was kind enough to show how the cover matches the colours of his eyes. So thanks to my cats I have nicely colour co-ordinated refurnished living room.

Just once in English for the people at Bemz.

Gewoon een lijstje

Annemiek — Sun, 08 Mar 2009 10:36:01 +0000

Voor mijn huidige opdrachtgever moeten een paar kleine klusjes gedaan worden. Ik weet dat als ik morgen het bedrijf binnen loop er niet aan toe kom.
Van een goede, langlopende relatie, kwam de vraag zijn teamsite wat te vereenvoudigen. Het is weinig werk, maar ik weet dat als ik het vandaag niet doe, ik er een week niet aan toe kom.
Ik moet nog een deel van mijn administratie 2007 doen voor de aangifte voor 1 april. Door de week ga ik daar niet aan toe komen.
Ik loop achter met mijn BTW-aangifte, administratie is wel redelijk bij, moet vooral de aangiftes verzenden en betalen.
Orkestrepetitie, toegezegd, eigenlijk geen tijd voor, maar zo’n leuk stuk.
Heb deze week drie wassen gedraaid, dat is heel netjes, maar er liggen er eigenlijk al weer twee, het is niet veel werk.
Idem voor de afwas.
Twee weken geleden heb ik alle boeken die los in mijn woonkamer lagen op stapels gelegd: heb ik gelezen voor mijn scriptie, wil ik nog lezen voor mijn scriptie, wil ik lezen voor mijn werk, lekkere literatuur. Het laatste stapeltje is het laagst, gevolgd door de boeken die ik al gelezen heb.
Een groot deel van wat ik al gelezen heb voor mijn scriptie heb ik verwerkt. Een ander deel niet. Is niet veel werk om het te verwerken, maar moet het wel even doen, dan kan het naar mijn begeleider.
Het balkon is verworden tot kattenbak. Voor het mooi weer is wil ik dat opgeruimd hebben.
Het huis is een chaos. Veel werk om er wat aan te doen, maar ik weet dat ik meer van de bovenstaande dingen gedaan krijg als ik dat eerst doe. Dat wil zeggen als ik daarna niet omval van vermoeidheid.

Waar zal ik eens beginnen? Douchen?

Aanvulling om 18’00 uur:

Teamsite maken voor webcontentmensen
Tien kilo aangekomen, moet tijd zien te vinden om daar weer wat af te krijgen

En dan nog de dingen die ik graag zou willen:

De site van mijn bedrijf opzetten met een goed CMS, zodat ik makkelijk een blog etc. kan integreren
Bedrijf opzetten met Spaans vriendinnetje (in de serie ik ben niet gek, wij zijn een multinational
Leuke nummers uitzoeken voor zangles
Nieuwe bank en nieuw vloerkleed kopen bij de Ikea
Weer eens wat vrienden te eten uitnodigen

Het beeld is denk ik wel duidelijk. Het lijstje groeit sneller dan ik de dingen af kan werken…

Scenariodenken

Annemiek — Fri, 08 Feb 2008 11:57:28 +0000

Sinds ik weer geboekt heb, check ik elke dag het weer op cnn.com/weather. En ja, het zou gaan regenen in Sevilla en het zou gaan opklaren in Arnhem. Gelukkig is er weinig zo veranderlijk als het weer en lijkt het contrast nu minder groot te zijn, mijn scenario was dus redeijk accuraat. Omdat ik er niet vanuit ga dat het een reisje zonder rare wendingen gaat worden (het blijft tenslotte mijn leven), waag ik me aan een nieuw scenariootje.
In dat scenario gaat de heenreis zoals gepland: ik wordt wakker, voel me fit, doe mijn ding, zal op tijd op het vliegveld zijn, check in en zit in het vliegtuig als het naar Sevilla vliegt. Daar vind ik een leuk hotel en ga lekker in de stad eten. Ook haal ik alvast de pimenton (gerookt paprikapoeder) voor vrienden A. & J. en stop dat vast in mijn koffer, omdat ik het anders vergeet.
De hele week geniet ik van het Zuidspaanse leven: loop door stad, eet tapa’s, werk een beetje aan mijn scriptie, loop door de stad en eet tapa’s en drink pilsjes. Als ik terug wil vliegen ben ik op tijd op het vliegveld, maar het vliegtuig gaat niet. Er was namelijk mist op Niederrhein en het vliegtuig dat naar Sevilla zou komen kwam niet. Ik ga terug naar de stad en ontmoet allemaal leuke mensen en ik vind een leuke klus die me voorlopig nog even in Sevilla houdt.
The end
of misschien wel
The beginning

PS voor A en J: naast mijn fornuis staat nog een potje pimenton, dat mogen jullie wel gebruiken tot mijn nieuwe werk het toe laat om terug naar Nederland te komen…

Jaarlijkse schoonmaakdag

Annemiek — Sun, 30 Dec 2007 14:32:31 +0000

Omdat mijn ouders elk jaar met oud en nieuw komen, ben ik op 30 december altijd bezig met schoonmaken. Ik kan dan ook precies hetzelfde logje schrijven als twee jaar geleden, want natuurlijk draai ik er gewoon weer dezelfde muziek bij. het blijft nou eenmaal schoonmaakmuziek.
En omdat zelfs ik met mijn tijd mee ga, krijgen jullie het nummer “Kom, verslind me nog een keer” erbij op video.
[video:youtube:2IpggldF0Xs]
Hmmm, bij mij doet de plugin het niet. Dan maar een linkje.

Ontspannen

Annemiek — Mon, 29 Oct 2007 11:09:37 +0000

Ik had dit weekend veel te doen, ik moest dingen voor mijn werk doen, dingen voor mijn studie, ik moest mijn huis opruimen. Drukdrukdruk. Ik was vrijdag eerder bij mijn werk weggegaan omdat ik gewoon te moe was. Op weg naar huis besloot ik dat ik naar de film wilde en wel naar The Bourne Ultimatum. Dus dat heb ik ‘s avonds gedaan en ik heb ervan genoten. Toen bleef alleen nog de zaterdag over om alles te doen.
Ik was even vergeten dat ik zaterdag twee feestjes had. Ik zou samen met een vriend naar het feestje in Amsterdam gaan en ik zou hem om 14’30 ophalen. Maar ik was vrijdag al moe en ik was naar de film geweest, dus ik werd om 12’30 wakker. Ik besloot snel de jurken in de stad te halen die ik besteld had en het verjaarskadoboek voor vriendin A. dat ook binnen gekomen was. Ik moest nog wat werkbrieven rondbrengen, dus dat deed ik ook en toen was ik al weer bijna te laat. Middagfeestje was gezellig, daarna naar huis, en op de fiets naar het avondfeestje. Na een glaasje wijn lag ik al bijna onder tafel dus ging ik naar huis en lag ik netjes om 12’00 in bed.
De volgende dag werd ik wederom om 12’30 wakker. Gelukkig was het nog maar 11’30, dus scharrelde ik rustig door het huis en was me aan het voorbereiden op de schoonmaakklus. Toen ik trek kreeg bleek ik helemaal niks (maar dan ook echt niks) in huis te hebben, geeb brood, geen eieren, geen melk, niks. Ik bedacht dat ik buiten de stad even zou gaan lunchen en dan aan het werk zou gaan. Onderweg besloot ik naar Buitenlust in Amerongen te gaan. Ik had een boekje bij me en uiteindelijk heb ik tot 17’00 lekker zitten eten en lezen. En toen was het weekend alweer bijna voorbij. Geen werk, geen studie, geen opgeruimd huis. Wel een heerlijk weekend. En dat was fijn.

Het griepje

Annemiek — Mon, 12 Feb 2007 09:32:03 +0000

Net als de rest van Nederland ontkom ik niet aan de buikgriep die iedereen krijgt. Ik heb me vier dagen slap, flauw en lamlendig gevoeld, had geen zin in eten en maakte heeeeeele lange nachten. Gelukkig heb ik zo’n sterk gestel dat ik geen andere nadelen van de buikgriep niet heb gehad. Misselijk worden van de geur van vis en even een ommetje maken als je chocolade ziet liggen, zijn in principe overkomelijk. Het koud hebben terwijl de verwarming op 22 graden staat is wat overdreven, maar ach, het lijkt erbij te horen. Vandaag ben ik weer aan het werk, maar echt fit voel ik me nog niet. Ondanks de meer dan honderd kanalen die ik tegenwoordig dankzij UPC bezit, heb ik het voor de tv hangen toch wel weer gezien. Nu moet ik mij concentreren. Focus, Amiek! Focus!

Kerk en garage

Annemiek — Sun, 06 Aug 2006 14:30:09 +0000

Op de een of andere manier hebben mijn laatste woningen altijd in de buurt van garages en kerken gelegen. Het balkon van mijn studentenhuis keek uit op een Renaultgarage en een APK-garage met allemaal tweedehandsauto’s. Elke zondag kwamen er gezinnetjes tweedehandsauto’s kijken, kennelijk is dat een leuk uitje voor de zondag. Mijn eerste flatje lag tussen een Nissanstation en een zwaar gereformeerde kerk. De kerk was echt van het zware soort. Elke zondagochtend om 9.45 was er klokgebeier en dan kwamen de hoedjes, rokken en pakken aangelopen. Wat met de auto kwam, kwam in dikke Audi’s. Als je voor de dienst of na de dienst probeerde de parkeerplaats van het appartementencomplex wilde verlaten, dan kon je dat vergeten. De Nissan-garage zorgde ‘s avonds en ‘s nachts voor helder blauwe sfeerverlichting in mijn keuken en woonkamer. Verder had ik niet zo veel last van de kerk of de garage. Nu woon ik in een sfeervol jaren zeventig/tachtig wijkje, met kronkelstraten en woonerven. Ik woon aan het begin van de wijk, en naast mijn hofje ligt een kerk. Zonder klokken, gelukkig. Deze kerk is een stuk evangelischer en blijer dan ‘mijn’ vorige kerk. In de zomer organiseren ze een bijbelweek, met allemaal gewone kinderen en pubers en op zondag zijn er meerdere diensten van verschillende kerkgenootschappen. Erg oecomenisch.
Op zondagmiddag, zo rond deze tijd, zit er een Afrikaanse groep in. Ze zingen en hebben een band. En op een mooie zonnige zondag als deze zetten ze de ramen open, en ik ook. Ze zingen niet zuiver en de band is niet erg strak, maar het is wel leuk op de achtergrond. Net zo lekker en vertrouwd als het geluid van twee scholen aan de andere kant van mijn huis.
Het is grappig dat ik me woonplekken herinner aan geluiden. Toen ik zes of zeven was, woonden we ook tegenover een school, met de zelfde geluiden. En toen ik op de middelbare school zat, woonden we vlak bij het spoor. ‘s Avonds reden de afvaltreinen langs onze wijk naar de vuilstort in Wijster. Het waren eindeloos lange goederen treinen waarop het heerlijk in slaap vallen was.

Regen

Annemiek — Sat, 22 Jul 2006 14:27:44 +0000

Ik geniet van mijn vrije zaterdag. Niet om zeven uur met pijn en moeite op staan om om acht uur in de auto te zitten om zo min mogelijk te laat te komen voor mijn college. Ik heb tot elf uur liggen slapen. En dan niet doezelen, of liggen lezen, nee, ik moest de slaap uit mijn ogen wrijven. Het is warm en plakkerig. Na het douchen zweet ik al weer peentjes, dus ik ga in mijn koele keuken een beetje mailtjes zitten lezen. Opeens ruik ik regen. Regen? Kun je fatamorgana’s tegenwoordig ook ruiken? Ik kijk naar het balkon en ik zie niets. Ik loop naar buiten en er liggen inderdaad een paar druppels op de balkontafel. Als ik mijn plantjes ga wateren voel ik wat spetters op mijn huid. Regen is een groot woord, maar het voelt goed. Ik verhuis naar de woonkamer om de tour te kijken. En verrek, de toppen van de kastanjebomen in de verte wuiven heen en weer. Even later komt er door het open raam een briesje.
En nu regent het echt. Je hoort de druppels vallen op de bladeren en het balon kleurt donkergrijs van het vocht. Het koelt af. Ik nestel me maar weer voor de tv om de hitte van de spannende tijdrit te voelen. Wie gaat het worden? Pereira, Sastre of Landis?

Koud….

Annemiek — Wed, 16 Nov 2005 19:40:07 +0000

Gisteravond heb ik lang doorgewerkt aan een opdracht voor mijn studie. Of tenminste, te laat begonnen. Ik ben opeens verslaafd hieraan. Geen idee waarom, want zo leuk is het nou ook weer niet. Rond een uur of drie was ik klaar en dook ik nog even voor een paar uur mijn bed in. Mingus kwam op het extra hoofdkussen liggen en Murphy kroop gezellig tegen mijn benen aan. Gezellig was het dus wel, maar jeetjemineetje, wat was het koud. Eerst heb ik Murphy daarmee weggejaagd: ik lag maar te draaien en de dubbele deken waar hij op lag moest over mijn dekbed heen. Toen ik het na een half uur nog koud had en nog niet sliep heb ik er nog een tweede deken bij gepakt. ‘s Ochtends werd ik behaagelijk warm wakker, dat is ook al bijzonder, omdat ik normaal gesproken oververhit wakker word. Ik moet nu weer hard aan mijn UML-opdracht werken, maar voor ik naar bed ga haal ik nog wel even mijn winterdekbed naar boven.