Amiek » Vrijgezel(lig)

Misplaatst

Annemiek — Mon, 28 Dec 2009 11:24:11 +0000

Als je een kerstdiner viert met een driejarige moet er ook heel wat te spelen zijn. Gelukkig heb ik veel speelgoed van vroeger thuis gekregen, dus er is ook genoeg te spelen. Het favoriete speelgoed van dit moment zijn de playmobil setje dat ik ooit voor mijn werk kocht, het theeserviesje en wat auto’s (vooral de vrachtwagens). Verder speelt ze met alles wat de interesse heeft.

Vorige week heeft ze geholpen met de kerstversiering en daar waren wat kleine ronde spiegeltjes die geen plekje gevonden hadden. Die waren netjes opgeborgen op een schoteltje op het buffet. Na het kerstetentje waren er een paar spulletjes die door spelletjes een nieuw plekje gekregen. De spiegeltjes waren koekjes geworden die bij de thee geserveerd werden. Ik vond ze dus terug op de eettafel bij de koffiekopjes, in het doosje met het theeserviesje en op het buffet in de keuken. Ook de magneetjes van mijn whiteboard waren (prinsesse!)koekjes geworden, dus die lagen vooral op het buffet. Ook het geitenschuifpuzzeltje was een koekje en lag op het buffet. De speelgoedmuizen van de katten hebben al geruime tijd hun onderkomen gevonden in de schaal die van kleur verandert. Onder de eettafel lag de Blokkervrachtwagen en bij het opruimen op viel me op dat alle blaadjes van het playmobielsetje misten. Ik besteedde er weinig aandacht aan want uiteindelijk komt alles wel weer terecht. En anders is het kwijt en is er ook geen man overboord.
Vandaag deed ik de balkon deur open om wat rotzooi van het balkon weg te gooien en bij het over de drempel stappen viel mijn blik op een rijtje groene blaadjes. Uiteindelijk komt alles weer terecht.

De coach

Annemiek — Wed, 09 Apr 2008 14:23:40 +0000

Vorige week sloeg de paniek toe: dit jaar wordt ik 38, da’s nog een vloek en een zucht naar 40, en ik ben nog steeds single. Single zijn als je twintig en iets bent is feest, single zijn als dertig en iets bent kan gebeuren, single zijn als je veertig en iets bent… Ik weet het niet, of je bent net gescheiden, of je bent gewoon een beetje sneu. En aangezien een scheiding op korte termijn er niet in zit, zou ik dan in de laatste categorie vallen. Hoe gaan anderen daarmee om? Om daar achter te komen surfde ik wat op het wereldwijde web. Ik kwam terecht bij een of andere column op MSNBC “I’m 38 and single”. De case was wat anders, deze persoon had een relatie die ze op het punt stond uit te maken. De relatie was met een man van 40 die nog nooit een belangrijke relatie gehad had. Het antwoord was niet mals, voor de man in ieder geval:

“I also note that at 42, he has never had a significant relationship. That’s a red flag, which signals potentially insurmountable issues. Undoubtedly, there’s a reason for his lengthy bachelorhood: fear of intimacy, an idiosyncratic personality, etc. And he likely has no idea he has these characteristics. If fact, if someone told him he had them, he would probably deny it.”

Toen moest ik wel even slikken, want hoewel het niet over mij gaat, voelde ik me wel afgeserveerd. Nu ben ik ook in het engels niet op mijn mondje gevallen, dus ik stuurde een pittig mailtje, waarin ik mijn ongenoegen kenbaar maakte.
Als je in je geest eenmaal mee bezig bent, dan sta je er ook open voor. Dus toen de kapper mij tijdens het wachten een flair gaf (normaal lees ik de autoweek bij de kapper) viel mijn oog daarin op een coach speciaal voor singles. Ik las het, dacht “mmmmmm” en bladerde verder. Maar ‘s avonds werd ik toch nieuwsgierig dus zocht ik op internet, ik stuurde om 00:30 uur een mailtje en ‘s ochtends om 9:00 uur werd ik gebeld voor een afspraak. Slik.
Natuurlijk had ik gelijk spijt van de afspraak, maar ik heb hem toch laten staan. Ik begon steeds gespannener te worden: ik zou toch terug gestuurd worden met de opmerking dat ik eerst van mezelf moet houden voor ik van iemand anders kan houden. Bovendien zijn er nog wel meer dingen waarin ik absoluut ongeschikt ben voor een relatie en dat zou vast allemaal boven tafel komen. En de waarheid lag er niet ver vanaf. Volgens de coach zijn er genoeg dikke vrouwen die een relatie hebben, genoeg onaardige vrouwen die een relatie etcetera, maar ik moest inderdaad eerst van mezelf leren houden. Nu zijn er volgens mij ook voldoende vrouwen die niet van zichzelf houden die een relatie hebben, maar wie ben ik om kritisch te zijn? Ik vraag me af of dat nou hetgene is waarom ik zo relatieloos ben, maar het kan vast geen kwaad om van mezelf te houden.

Zo.

Annemiek — Mon, 03 Mar 2008 19:37:33 +0000

Het weekend zit er weer op. Het is een memorabel weekend geweest. Om te beginnen is de voorverkoop voor de Rocky Horror Show begonnen. Vorige week heb ik tijdens een repetitie wat foto’s en filmpjes gemaakt tijdens de repetitie. We hebben ook nog een orkestrepetitie gehad, maar ik moet heel eerlijk bekennen dat de muziek bij mij nog niet echt valt.
Ik had ook een erg gezellig, maar erg vaag feestje. We hebben heel hard gezongen en vage eitjes uitgewisseld. Ik ging namelijk voor het meest zinloze kadootje van de avond en kwam met “Het lexicon van zinloze feitjes” aanzetten. Die was zo zinloos dat we de hele avond zinloze feitjes hebben uitgewisseld. Het was zelfs zo zinloos dat ik leerde dat pepermunt erg goed was tegen teveel gas in de maag. Aangezien ik erg veel boeren laat, bleek dit opeens een bijzonder zinvol zinloos feitje te zijn.
Er werd me gevraagd hoe oud ik was, en naar eer en geweten antwoordde ik “37″. Toen bleef het even stil. “Dat merk je eigenlijk helemaal niet, dat je, eh, zo, eh…” mompelde de jonge god van ergens in de twintig daarop. Is het niet heerlijk dat je kunt choqueren door gewoon door te gaan met je leven?

Leuk?

Annemiek — Wed, 02 Jan 2008 20:57:00 +0000

Naarmate ik ouder word, vind ik verliefd worden steeds minder leuk. Dat komt ten dele door slechte ervaringen, maar het is ook gewoon anders. Om te beginnen zijn er altijd de exen. Op de een of andere manier weet ik altijd zeker dat ik nooit zo leuk of zo bijzonder ben als de exen van de persoon waar ik verliefd op ben. Het maakt hierbij niet uit of ik ze ken of niet. Bovendien hebben ze het met die exen meestal langer uitgehouden dan ooit een vriendje het met mij uitgehouden heeft. Dat zegt genoeg toch?
Bovendien heb ik nog nooit een relatie gehad, hoe moet je dat eigenlijk doen? Zou ik dat wel kunnen? Ik ben al zo lang alleen, volgens mij kan ik me helemaal niet aanpassen aan iemand anders in mijn leven. Hoe ouder ik word, hoe langer ik alleen ben, en hoe kleiner de kans is dat ik me zal kunnen aanpassen aan iemand anders.
Daarbij ook nog de opmerking die een goede vriendin een aantal jaren geleden maakte: “Je denkt toch niet echt dat iemand je wil?”, maakt dat ik verliefd zijn eigenlijk vooral een erg eenzame bedoening vind, waar ik zo snel mogelijk weer van af wil. En ja, die opmerking lijkt misschien wel een rot-opmerking, maar is tot op heden wel meer waar geweest dan alle goedbedoelde opmerkingen over potjes en dekseltjes.
Tot slot merk ik dat ik als ik iemand echt leuk vind, hem mij eigenlijk niet aan wil doen. Alle chaos en onrust die ik altijd creeer, mijn neiging tot depressiviteit, mijn laksheid. Tuurlijk, er is ook een andere kant aan mij, maar dat is voor een ander logje.
Het vervelende is dat ik hier allemaal maar over blijf malen, ook als ik eigenlijk wil slapen. Dus nu schrijf ik het maar op. Dan is het misschien uit mijn hoofd.

Romantiek

Annemiek — Fri, 14 Dec 2007 10:22:29 +0000

Gisteren ging Sex and the City over romantiek. Carrie’s Rus las haar poezie voor, speelde piano voor haar en kookte voor haar. De Sexdames reageerden hier nog al spastisch op: het was zo net alsof, niet echt, achtiende eeuws. Gelukkig wilde de Rus mee naar de McDonalds om alles toch weer een beetje glad te strijken. Dat zal dan wel echte liefde zijn.
Terwijl ik met stijgende verbazing naar de aflevering kijk, realiseer ik me dat ik weliswaar nog nooit een relatie gehad heb, ik wel echte romantiek gekend heb. Er is ‘s nachts alleen voor mij Satie op de piano gespeeld, ik heb ooit met een man hele nachten verhalen liggen vertellen en iemand heeft zelfs ooit een gedicht voor mij geschreven. Ik heb dat eigenlijk altijd erg vanzelfsprekend gevonden, net als dat drummende vriendjes je lijf als drumstel gebruiken. Maar opeens besef ik dat ik door deze ervaringen eigenlijk vooral erg rijk ben, en het allermooiste is dat niemand me dat ooit meer af kan nemen.

Nog meer geld

Annemiek — Fri, 28 Sep 2007 19:34:50 +0000

Soms is er opeens weer het idee dat ik niet alleen wil zijn. Iemand begon ooit weer eens over internetdaten, dus uit pure nieuwsgierigheid besloot ik een profiel op parship.nl te maken. Het was toch gratis, ik had immers al een notebooktas gekocht. Je moest een vragenlijst invullen, met allemaal hele stomme vragen. Of je eet als je liefdesverdriet hebt, en hoe je je gedraagt in een relatie. Allemaal ongetwijfeld erg belangrijk, maar weet ik veel, ik heb nog nooit een relatie gehad.
Het invullen duurde langer dan me lief was, dus nam ik niet de tijd om een persoonlijk verhaaltje in te vullen of een foto te uploaden. Bovendien was door de vragenlijst mijn irritatiegraad ruim bereikt.
Vandaag zat er een mailtje in mijn mailbox dat er een contactverzoek was. Van een 42-jarige gescheiden in Madrid wonende persoon. Prima, geen probleem. Handig is anders, maar ja, die vraag waar een potentieel contact vandaan mocht komen, dat was de laatste, en toen vond ik alles best. De beste man had een berichtje van 80 woorden achtergelaten en een foto, dus dat wilde ik wel zien. Maar dan moet ik eerst mijn eigen profiel schrijven. En als ik op het contactverzoek wil reageren moet ik eerst premium-lid worden. Minimaal drie maanden a 40 euries per maand.
Ik geloof dat mijn zoektocht op het relatiepad hier al weer eindigt. Dit geloof je toch gewoon niet?

Vrouwenscan

Annemiek — Tue, 24 Jan 2006 20:45:30 +0000

Vandaag zat ik tussen zeven en acht in de auto op weg naar huis, en dus luisterde ik naar het programma Kunststof. Te gast was meneer Gerard Mulder die een boekje, De Bokkensprong, schreef over zijn relatie met de 22,5 jaar jongere Laura.
Jellie Brouwer vroeg hem een stukje voor te lezen uit zijn boek. Het ging over de vrouwenscan: een stukje zelfgevormde theorie, waar, naar zijn eigen zeggen, veel mannen het met hem over eens zijn.
De vrouwenscan wil zeggen dat een man binnen een seconde, of minder, door heeft of hij met een vrouw naar bed zou willen, en dat die seconde bepaalt of hij überhaupt nog enige aandacht besteedt aan de betreffende vrouw. Mannen kijken dan naar van alles, bbb, ogen, haar, taille etcetera en ze schijnen daarbij ongeveer allemaal dezelfde criteria te hanteren. Volkomen schaamteloos vertelde hij dat allemaal lelijke vrouwen ooit verliefd op hem werden. Wat was daarvan de oorzaak? Anders dan de meeste mannen, die gewoon lomp en bot deden tegen de vrouwen die niet door de scan kwamen, bleef hij gewoon beleefd.
Ik had het er al eens over, en kennelijk had ik meer gelijk dan mijzelf lief is.
Ik herken het verhaal namelijk erg goed. Je zit in de kroeg met een vriendin en er komt een man bij die jou erg strategisch buiten een gesprek plaatst, docenten die het niet de moeite waard vinden om jou iets uit te leggen zodra er een andere vrouw binnen komt, of de vraag die je wilde stellen in de klas niet eens willen horen. Een gewone conversatie die je met een man probeert te voeren, maar elke vraag die jij stelt wordt aan een andere vrouw in het gezelschap beantwoord, ookal reageert die nergens op.
Toen ik hem het verhaal hoorde vertellen op de radio was ik boos en verdrietig. Het was confronterend dat iemand hardop zei wat ik eigenlijk al wist. Maar ik leer, ik groei en ik maak me er niet meer zo heel erg lang druk om. Ik ben denk ik gewoon een beetje gehandicapt. Het zij zo.
Ik denk niet dat ik het boekje van meneer Mulder ga lezen. Eén confrontatie vind ik wel genoeg. Hij vroeg zich wel af wat vrouwen van zijn boekje zouden vinden. Nou dit dus. En nu maar hopen dat hij zo nu en dan op zijn eigen naam googlet.

Voortschrijdend inzicht

Annemiek — Sun, 22 Jan 2006 18:00:26 +0000

Leuke mannen zijn óf homo, óf bezet, óf ze denken dat ze wat beters kunnen krijgen.

Het staat en het hangt

Annemiek — Sat, 24 Dec 2005 19:55:17 +0000

Zo. De boom staat, de ballen en de ster hangen. Het hele huis is verder een grote tyfuszooi, maar het is kerstmis. Vandaag heb ik zonder vechtpartijen mijn kerstboodschappen gedaan. Ik baal als een stekker dat er alweer een vakantiedag voorbij is. Moet nog zo veel doen: schoon maken, opruimen, studeren, marketing plan schrijven, solliciteren en natuurlijk, als er tijd over is ontspannen. Nu moet ik nog ‘even’ een surprise en een gedicht fabriceren en dan morgen een fijne familiedag.

…

Overpeinzing van de dag

Annemiek — Sun, 11 Dec 2005 21:20:26 +0000

Als ik ooit een man krijg, moet hij wel net zo lekker ruiken als Mingus. Anders houd ik het liever bij een kat. Manmanman, ik kan de hele dag met mijn neus in de vacht van dat beest zitten.