Nadat ik met hangen en wurgen de kruimels van mijn tweede scone had weggewerkt, was het tijd voor kasteelbezoek. Op zich is kasteelbezoek leuk, maar… er is een grote MAAR. Ik ben een beetje een vakidioot geworden.

Ideeën

Het begon al in het café: hoe is het opgezet, wat serveren ze, wat voor ruimte gebruiken ze? Vervolgens speur ik de tuin af: hoe historisch is de tuin, hoe ziet de moestuin er (educatief) uit, wat is er voor kinderen?

Ruimte voor kinderen met ruiken en voelen.

En zo gaat het eigenlijk ook door in huis: hoe krijgen bezoekers informatie, hoe worden collectie en interieur beschermd, hoe wordt er om gegaan met licht? Mijn collega’s hadden dus vandaag een continue piepende Whatsapp: “Kijk eens wat leuk, spelletjes in de tuin”, “Dit is strakke belichting van onhandig hangende schilderijen!” en “Hé, die zakken aan de krukjes met achtergrondinfo voor de gidsen waar wij het over hadden, die hebben ze hier gewoon!”

Please don’t touch me

Één van de dingen waar ik altijd heel erg benieuwd naar ben, is hoe er omgegaan wordt met bezoekers die dingen aanraken of ergens op leunen. Wat hier wel leuk was, is dat ze kaartjes gemaakt hadden vanuit het object. Op stoelen lag een kaartje “Ga niet op mij zitten, ik ben honderden jaren oud”, op tafels en kastjes “Raak me alsjeblieft niet aan, ik ben heel kwetsbaar” en “Raak me alsjeblieft niet aan, de hertogin heeft me 350 jaar geleden gekocht”. Maakt het toch wat minder regeltjes.

Uiteraard genoot ik ook van de verhalen en alles wat er te zien was. Ook Ham House is in de zeventiende eeuw gebouwd en uitgebouwd, dus er zijn zeker raakvlakken tussen de twee huizen. Bovendien hadden ze net als wij gidsen in de zalen staan, dus dat was heerlijk klessebessen en koeterwalen. Net als bij ons, ontstonden er bij sommige gidsen opstoppingen. Eigenlijk dus heel gewoon…

Richmond

Na mijn bezoek aan Ham House fietste ik door naar Richmond om daar de underground te nemen. Richmond is het laatste station van de District Line en vooral bekend van FC Richmond uit Ted Lasso (voor de mensen met Apple TV). Ik zag zelfs iemand met een Ted Lasso tasje lopen. Ik weet het niet, voor mij voelt het een beetje raar om locaties uit een televisieserie te bezoeken. Bovendien had ik een doel: naar de London Archives. Dus ik zocht het station, een parkeerplek voor mijn fiets en dook onder de grond.

The London Archives

De moeder van Margaretha Turnor is in 1589 geboren in Londen en de records van de Dutch Church liggen bij de London Archives, maar zijn niet gedigitaliseerd. En ja, als ik dan toch in de Londen ben…

Dus ik had keurig mijn History Card aangevraagd en een brief aan mij geadresseerd meegenomen. Nu was mijn bezoek aan Ham House uitgelopen, dus in de metro keek ik nog even of ik überhaupt nog terecht kon. Toevallig was het archief tot 7 uur open. Ik probeerde nog even het juiste archiefnummer te reserveren, maar kon zo snel niet het juiste wachtwoord vinden en het was net iets te vol in de metro om mijn laptop tevoorschijn te halen.

Lang verhaal kort: ik heb mijn pas, maar kon geen archiefnummers meer aanvragen. Een van de de nummers die ik gevonden had, kon ik nog wel per microfilm bekijken. Dat was al een feest, want dat had ik al sinds mijn studie niet meer gedaan. Het was helaas niet het nummer dat ik nodig had, maar ik heb me wel vermaakt en heb er weer een cool pasje bij.

Nieuwe nationaliteit

Terug in Richmond toch nog even een rondje Ted Lasso locaties gereden. Richmond is gezellig, beetje een dorpsgevoel met een pub aan de green. Ik vind alleen uiteten gaan lastig. Had er vroeger geen problemen mee, maar tegenwoordig wel. Alleen het restaurant uitkiezen vind ik al een drama. Wilde eigenlijk in Richmond eten, maar ben uiteindelijk terug gegaan naar mijn in Teddington en heb daar een pizza gegeten. Bij de overburen. Niet bij het hotel. De serveerster meende aan mijn accent te horen dat ik Roemeens was. Helaas. Zo schijnt mijn Frans (mwahahaha) te lijken op een Russisch accent. Ik vind het allemaal best.

Vandaag had ik de eerste dag van de cursus. Ben nu alleen te moe om daar ook nog over te schrijven. Misschien morgenochtend. Ik voeg bij het blogje van gisteren nog wel even een foto van de scones toe.